از کنترلگری تا همراهی؛ چگونه پشتیبان فرزند دانشجوی خود باشیم؟
مسئول واحد ارتباط خانواده با دانشگاه مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به تغییر شرایط زندگی و افزایش مسئولیتهای دانشجویان، بهویژه دانشجویان رشتههای علوم پزشکی، بر ضرورت گذار والدین از «کنترلگری» و مدیریت مستقیم به «همراهی»، اعتماد و حمایت عاطفی از فرزندان تأکید کرد.
دکتر آرزو حاجی وثوق در گفتوگو با وب دا اظهار کرد: آغاز دوران دانشگاه برای دانشجویان، بهویژه در رشتههای علوم پزشکی، مرحلهای تازه از زندگی است که با افزایش مسئولیتها، فشارهای تحصیلی و شکلگیری تجربههای اجتماعی جدید همراه میشود و در این مرحله، نوع ارتباط والدین با فرزندان نیز باید متناسب با شرایط جدید تغییر کند.
وی افزود: در دوران مدرسه، والدین معمولاً نقش هدایتکننده مستقیم را بر عهده دارند، اما با ورود فرزند به دانشگاه لازم است فرصت بیشتری برای خودگردانی، تصمیمگیری و پذیرش مسئولیت پیامدهای انتخابها برای او فراهم شود.
همراهی به جای مدیریت مستقیم
این روانشناس دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به اهمیت شیوه گفتوگوی والدین با دانشجویان گفت: والدین میتوانند به جای پرسشهایی مانند «چرا امروز درس نخواندی؟»، درباره برنامه فرزندشان برای ترم تحصیلی و شیوهای که میتوانند در مدیریت زمان یا برنامهریزی به او کمک کنند، گفتوگو کنند.
دکتر حاجی وثوق ادامه داد: چنین رویکردی به دانشجو فرصت میدهد مسئولیت تصمیمهای خود را بر عهده بگیرد و حتی از اشتباهات و تجربههای کوچک خود برای ساختن مسیر آینده استفاده کند.
تفاوت «پیگیری» با «مچگیری»
وی با تأکید بر ضرورت ایجاد تعادل میان پیگیری وضعیت دانشجو و حفظ استقلال او اظهار کرد: دانشجویان، بهویژه در سالهای پرفشار تحصیل، ممکن است از پرسشهای مداوم و پیگیریهای بیش از اندازه والدین احساس فشار یا بیاعتمادی کنند؛ بنابراین بهتر است پیگیری وضعیت تحصیلی با علاقهمندی به تجربههای انسانی و روزمره دانشجو همراه باشد.
مسئول واحد ارتباط خانواده با دانشگاه مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: والدین میتوانند به جای تمرکز صرف بر نمرات و پیشرفت تحصیلی، درباره تجربههای فرزندشان در کلاس، علاقهمندیهای او و ارتباطاتش با همکلاسیهای جدید گفتوگو کنند؛ چراکه این نوع ارتباط میتواند فضای امنتری برای بیان دغدغهها و مسائل دانشجو ایجاد کند.
امنیت عاطفی؛ پشتوانه دانشجو در مسیر موفقیت
دکتر حاجی وثوق با اشاره به اضطرابهای پنهان برخی دانشجویان، بهویژه در محیطهای آموزشی علوم پزشکی، گفت: اضطراب عملکرد میتواند یکی از دغدغههای دانشجویان باشد و برخی از آنان ممکن است نگران باشند که در صورت کسب نکردن نمره مطلوب، والدین خود را ناامید کنند.
وی تأکید کرد: والدین باید به فرزندان خود اطمینان دهند که عشق، احترام و حمایت آنان وابسته به نمرات و موفقیتهای تحصیلی نیست و خانواده هم در روزهای موفقیت و هم هنگام مواجهه با ناکامیها در کنار فرزند خود قرار دارد.
این روانشناس دانشگاه افزود: ایجاد چنین امنیت عاطفی میتواند به دانشجو کمک کند تا پس از تجربه یک ناکامی، با آرامش و توان بیشتری مسیر خود را ادامه دهد و از تجربه ایجادشده برای پیشرفت استفاده کند.
احترام به حریم خصوصی، نشانه اعتماد به دانشجو
وی احترام به حریم خصوصی و فضای شخصی دانشجو را از دیگر اصول مهم ارتباط خانواده با فرزند دانشگاهی دانست و اظهار کرد: دانشجو برای فکر کردن، استراحت و حتی تجربه تنهایی به فضای شخصی نیاز دارد و تماسهای تلفنی یا دیدارهای حضوری بهتر است به گونهای تنظیم شود که برای او احساس مداخله یا کنترل ایجاد نکند.
دکتر حاجی وثوق خاطرنشان کرد: احترام به حریم خصوصی دانشجو، پیام اعتماد خانواده به بلوغ، توانمندی و قدرت تصمیمگیری او را منتقل میکند و میتواند زمینه شکلگیری رابطهای عمیقتر و سالمتر میان والدین و فرزند را فراهم سازد.
خانه؛ پناهگاه امن دانشجو
مسئول واحد ارتباط خانواده با دانشگاه مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان گفت: فرزند خانواده در دانشگاه تنها در حال یادگیری علم نیست، بلکه در مسیر یادگیری زندگی، مسئولیتپذیری و ساختن آینده خود نیز قرار دارد؛ بنابراین اگر خانه را به عنوان پناهگاهی امن و نه محلی برای قضاوت تجربه کند، با آرامش و توان بیشتری میتواند به سوی اهداف خود حرکت کند.
وی با تبریک آغاز سال تحصیلی جدید، برای دانشجویان و خانوادههای آنان سالی پربار، آرام و سرشار از موفقیت و تجربههای سازنده آرزو کرد.
درج نظر