پایگاه خبری وبدا

دکتر مهناز امینی، متخصص بیماری‌های داخلی، فوق‌تخصص ریه، متخصص مراقبت‌های ویژه (ICU) و فلوشیپ پزشکی خواب، از استادان برتر آموزشی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد است که از سال ۱۳۸۴ فعالیت خود را به‌عنوان عضو هیأت علمی این دانشگاه آغاز کرده و آموزش را مسیری می‌داند که تداوم حضور در آن، نیازمند انگیزه‌های درونی، احساس مسئولیت و تعهد به جامعه است.

رسالت دانشگاه از نگاه یک استاد

دکتر امینی  در گفتگو با خبرنگار وب دا رسالت اصلی دانشگاه‌های علوم پزشکی را «ارتقای سلامت جامعه» عنوان کرد و گفت: تمامی معاونت‌های دانشگاه نیز باید در همین مسیر حرکت کنند.

وی  اظهار کرد: «تربیت فارغ‌التحصیلان توانمند، ارتقای سطح سلامت جسمی و روانی جامعه، انجام پژوهش‌های کاربردی و پاسخ‌گو به نیازهای مردم و تولید دانش مؤثر، از مهم‌ترین وظایف دانشگاه‌های علوم پزشکی است.»

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: «گاهی شرایط حاکم بر دانشگاه‌ها موجب می‌شود ذهنیت برخی اعضای هیأت علمی از هدف اصلی، یعنی ارتقای سلامت جامعه، به سمت اهدافی همچون ارتقای فردی، کسب امتیازات کمّی به جای کیفی یا تولید محتوایی که اثرگذاری لازم را برای جامعه ندارد، سوق پیدا کند. از این‌رو، هوشمندی مدیران دانشگاه در یادآوری مستمر این رسالت به مدیران صف و ستاد و همچنین اعضای هیأت علمی، برای حفظ تمرکز بر مأموریت اصلی دانشگاه، ضرورتی انکارناپذیر است.»

وی با تأکید بر اینکه مهم‌ترین وظیفه عضو هیأت علمی، آموزش است، تصریح کرد: هنر یک استاد آن است که بتواند مفاهیم پیچیده، به‌ویژه در علوم پزشکی را که نیازمند دانش و مهارت توأمان هستند، به شکلی ساده، قابل فهم و متناسب با سطح علمی فراگیران آموزش دهد.

دکتر امینی درباره شیوه تدریس خود نیز گفت: «سخت حرف زدن آسان است، اما آسان حرف زدن سخت است.» به اعتقاد وی، هنر یک استاد دانشگاه در ساده‌سازی مطالب دشوار و انتقال مؤثر مفاهیم علمی به دانشجویان نهفته است.

نقش‌آفرینی در بحران کرونا؛ از خط مقدم درمان تا تصمیم‌سازی ملی

دکتر امینی با مرور روزهای آغازین همه‌گیری کووید-۱۹ گفت: در هشتم اسفندماه سال ۱۳۹۸ و اندکی پس از شناسایی نخستین موارد ابتلا در کشور، با توجه به ابعاد ناشناخته بیماری و احتمال گسترش سریع آن، ضرورت ورود سایر دستگاه‌های اجرایی برای مدیریت بحران را احساس کردم.

وی افزود: به همین دلیل از مسئولان دانشگاه درخواست کردم زمینه حضور در جلسات استانداری فراهم شود تا بتوانم بر اساس شواهد موجود، وضعیت بیماران ریوی و احتمال وقوع یک همه‌گیری گسترده را تشریح کنم.

این استاد دانشگاه ادامه داد: پس از ارائه توضیحات به استاندار وقت و مسئولان حاضر، مقرر شد همان روز جلسه‌ای با حضور استادان رشته‌های عفونی، اپیدمیولوژی، ریه و دیگر متخصصان مرتبط، همراه با مسئولان استان و دانشگاه برگزار شود. جمع‌بندی این نشست نیز بر احتمال وقوع قریب‌الوقوع یک همه‌گیری گسترده تأکید داشت.

وی خاطرنشان کرد: گزارش این جلسه در همان روز به وزارت کشور ارسال شد و در ادامه، روند تصمیم‌گیری‌های ملی برای مدیریت بحران سرعت گرفت؛ بحرانی که در ماه‌های بعد به یک پاندمی جهانی تبدیل شد و زندگی میلیون‌ها انسان را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داد.

دکتر امینی این تجربه را نمونه‌ای روشن از اهمیت ایفای «مسئولیت اجتماعی» از سوی اعضای هیأت علمی دانست و گفت: استاد دانشگاه نباید تنها در کلاس درس نقش‌آفرین باشد، بلکه باید در بزنگاه‌های اجتماعی نیز مسئولانه وارد میدان شود.

تصمیمی دشوار برای خدمت به مردم

دکتر امینی با اشاره به روزهایی که تصمیم گرفت در خط مقدم مقابله با کرونا حضور داشته باشد، گفت: در آن روزها با خود فکر می‌کردم اگر وارد این عرصه ناشناخته شوم، هر لحظه ممکن است به بیماری‌ای مبتلا شوم که هنوز درمان و پیش‌آگهی مشخصی برای آن وجود ندارد.

وی ادامه داد: این تصمیم تنها به خودم مربوط نبود؛ زیرا انتخاب من می‌توانست بر زندگی همسر، دخترم و دیگر اعضای خانواده نیز تأثیر بگذارد. با این حال، در یک لحظه تمام توان و اراده‌ام را جمع کردم و تصمیم گرفتم زندگی‌ام را وقف خدمت به مردم کنم.

این استاد دانشگاه افزود: شاید همین باور و اراده سبب شد که با وجود تماس مستمر با بیماران مبتلا به کووید-۱۹، تا امروز به این بیماری مبتلا نشوم.

وی تصریح کرد: «در شرایط بحرانی، برخی افراد به دلایل مختلف و قابل احترام، عقب‌نشینی می‌کنند؛ اما گروهی دیگر مسیر دشوار شجاعت را برمی‌گزینند و همین افراد هستند که منشأ تغییر و تحول می‌شوند.»

حفظ انگیزه استادان؛ ضرورتی برای آینده آموزش

دکتر مهناز امینی در پایان با اشاره به چالش‌های پیش‌روی اعضای هیأت علمی، از جمله نبود تناسب میان حجم کار و میزان دریافتی، افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان، بار سنگین درمانی در مراکز آموزشی، ساعات طولانی و فرساینده کار و مشکلات معیشتی، بر ضرورت توجه جدی مدیران دانشگاه به حفظ انگیزه استادان تأکید کرد.

وی اظهار داشت: اعتلای آموزش، پژوهش و درمان در دانشگاه بدون حفظ سرمایه‌های انسانی امکان‌پذیر نیست و این مهم، با بهبود وضعیت معیشتی اعضای هیأت علمی، تسهیل فرایندهای اداری، کاهش موانع غیرضروری و تقویت ارتباطات انسانی میان مدیران و استادان محقق خواهد شد.