پایگاه خبری وبدا

دکتر تکتم مالکی شاه‌محمود، عضو هیأت علمی گروه گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفت‌وگویی صمیمی و در عین حال تخصصی، از مسیری سخن گفت که از سال‌های کودکی در بیرجند آغاز شد و با تلاش علمی، پشتوانه خانواده، همراهی استادان و همسر، به عضویت هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجامید. او در این گفت‌وگو، ضمن مرور تجربه‌های علمی و حرفه‌ای خود، بر اهمیت تلفیق آموزش، پژوهش و درمان، ضرورت انجام پژوهش‌های بومی در حوزه گفتاردرمانی، نقش اخلاق حرفه‌ای در تربیت دانشجویان و نیز توجه به مشارکت اعضای هیأت علمی در تصمیم‌سازی‌های دانشگاه تأکید کرد.

به گزارش وبدا، مسیر علمی و حرفه‌ای دکتر مالکی شاه‌محمود تنها روایت موفقیت‌های آموزشی و پژوهشی نیست؛ بلکه روایت انسانی از تلاش، صبوری، مسئولیت‌پذیری و تعادل میان زندگی خانوادگی و فعالیت دانشگاهی است. روایتی که نشان می‌دهد پیشرفت علمی، زمانی ماندگار خواهد بود که با اخلاق، تعهد و نگاه مسئولانه به آموزش و خدمت همراه شود.

آغاز یک مسیر علمی از بیرجند

دکتر مالکی شاه‌محمود با اشاره به دوران کودکی خود، گفت: متولد مردادماه سال ۱۳۶۳ در شهرستان بیرجند هستم. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شاهد و دوره راهنمایی و دبیرستان را در مدارس استعدادهای درخشان (فرزانگان) گذراندم.

وی افزود: سال ۱۳۸۱ در رشته گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته شدم؛ رشته‌ای که در آن زمان هنوز برای بسیاری از داوطلبان شناخته‌شده نبود. هرچند در ابتدای ورود، شناخت عمیقی از این رشته نداشتم، اما حضور استادان برجسته و آشنایی تدریجی با ظرفیت‌های علمی و درمانی آن، موجب شد علاقه‌ام روزبه‌روز بیشتر شود و از سال‌های میانی تحصیل، با انگیزه و علاقه فراوان این مسیر را ادامه دهم.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطرنشان کرد: در سال ۱۳۸۵ با کسب رتبه نخست آزمون کارشناسی ارشد، تحصیلات خود را در دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه دادم و پس از پایان این مقطع، فعالیت حرفه‌ای تازه‌ای را آغاز کردم.

نقش‌آفرینی در شکل‌گیری گروه گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

دکتر مالکی شاه‌محمود درباره آغاز همکاری با دانشگاه علوم پزشکی مشهد اظهار کرد: هم‌زمان با راه‌اندازی رشته گفتاردرمانی در این دانشگاه، با مدرک کارشناسی ارشد و در قالب طرح هیأت علمی جذب دانشگاه شدم و همراه با همکاران، برای شکل‌گیری گروه آموزشی و راه‌اندازی بخش‌های بالینی گفتاردرمانی در بیمارستان‌های آموزشی تلاش کردیم.

وی ادامه داد: با آغاز دوره دکترای تخصصی گفتاردرمانی در دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن ادامه تحصیل، ارتباط خود را با دانشگاه علوم پزشکی مشهد حفظ کردم و پس از پذیرش در فراخوان بورس و اتمام دوره دکتری، از سال ۱۳۹۷ فعالیت خود را به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از سر گرفتم.

پشتوانه‌ای به نام خانواده

عضو هیأت علمی گروه گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، خانواده را مهم‌ترین عامل موفقیت خود دانست و گفت: در خانواده‌ای فرهنگی رشد کردم؛ پدرم دبیر ادبیات و مادرم کارمند حوزه بهداشت بودند و هر دو، الگوهای عملی تلاش، مسئولیت‌پذیری و اخلاق برای فرزندانشان محسوب می‌شدند.

وی با اشاره به زندگی مشترک خود افزود: سال ۱۳۸۶ و در دوران تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد ازدواج کردم. همسرم عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود هستند و به دلیل شرایط شغلی، سال‌ها زندگی ما با رفت‌وآمد میان شهرهای مختلف همراه بوده است.

دکتر مالکی شاه‌محمود با بیان اینکه هم‌زمانی مسئولیت‌های خانوادگی، تحصیل و فعالیت دانشگاهی، دشوارترین بخش زندگی حرفه‌ای او بوده است، اظهار کرد: دوران تحصیل در مقطع دکتری هم‌زمان با تولد فرزند نخستمان بود و ناچار بودم میان تهران، مشهد و شاهرود در رفت‌وآمد باشم. این دوره از سخت‌ترین تجربه‌های مادری من بود، اما حمایت استادان، همراهی همسر و لطف خداوند باعث شد بتوانم این مسیر را با موفقیت پشت سر بگذارم.

دانشگاه؛ محیطی برای رشد، مشارکت و یادگیری

وی درباره فضای سازمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز گفت: بخش قابل توجهی از عمر انسان در محیط کار سپری می‌شود؛ بنابراین کیفیت این محیط، تنها به امکانات فیزیکی محدود نیست، بلکه ابعاد اخلاقی، مدیریتی، روان‌شناختی و تعاملات انسانی نیز اهمیت فراوانی دارد.

دکتر مالکی شاه‌محمود با تأکید بر اهمیت مشارکت اعضای هیأت علمی در فرآیندهای مدیریتی افزود: هرچه تصمیم‌سازی‌ها با مشارکت بیشتر اعضای هیأت علمی و بهره‌گیری از خرد جمعی انجام شود، هم کیفیت تصمیمات افزایش می‌یابد و هم احساس تعلق سازمانی و انگیزه برای اجرای تصمیم‌ها تقویت خواهد شد.

وی همچنین بر ضرورت ارائه بازخوردهای شفاف، اطلاع‌رسانی مناسب درباره نتایج ارزیابی‌ها و کاهش بخشی از بوروکراسی اداری به منظور پیشگیری از فرسودگی شغلی اعضای هیأت علمی تأکید کرد.

آموزش، پژوهش و درمان؛ سه رکن جدایی‌ناپذیر علوم پزشکی

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، آموزش را مهم‌ترین وظیفه اعضای هیأت علمی علوم پزشکی دانست و اظهار کرد: آموزش در علوم پزشکی تنها به کلاس درس محدود نمی‌شود؛ بخش مهمی از یادگیری دانشجویان در محیط بالین و از طریق مشاهده رفتار حرفه‌ای استادان شکل می‌گیرد.

وی ادامه داد: بسیاری از مهارت‌های مهم مانند ارتباط با بیمار، تعامل بین‌حرفه‌ای، صبوری، مسئولیت‌پذیری و اخلاق حرفه‌ای در محیط‌های درمانی آموزش داده می‌شود و استادان در انتقال این ارزش‌ها نقش بسیار مهمی دارند.

پژوهش‌هایی که از دل نیازهای بیماران شکل می‌گیرند

دکتر مالکی شاه‌محمود با تأکید بر نقش پژوهش در ارتقای کیفیت خدمات درمانی گفت: پژوهش‌های علوم پزشکی زمانی اثربخش خواهند بود که از مسائل واقعی بالین نشأت بگیرند و نتایج آن‌ها در نهایت به بهبود کیفیت درمان بیماران منجر شود.

وی با اشاره به ویژگی‌های رشته گفتاردرمانی افزود: بخش زیادی از منابع علمی موجود در این رشته بر اساس زبان‌ها و فرهنگ‌های دیگر تدوین شده‌اند و بسیاری از ابزارهای ارزیابی و مداخلات درمانی، متناسب با زبان فارسی نیستند. از این‌رو، انجام پژوهش‌های کاربردی با هدف بومی‌سازی ابزارهای تشخیصی و درمانی، ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای کیفیت خدمات گفتاردرمانی در کشور محسوب می‌شود.

استاد موفق؛ معلمی که انسان تربیت می‌کند

وی در پاسخ به این پرسش که یک استاد موفق چه ویژگی‌هایی دارد، گفت: استاد موفق تنها انتقال‌دهنده دانش نیست؛ بلکه فردی است که بتواند دانشجویانی توانمند، مسئولیت‌پذیر، اخلاق‌مدار، دارای مهارت بالینی و برخوردار از تفکر نقادانه تربیت کند.

به گفته دکتر مالکی شاه‌محمود، موفقیت یک عضو هیأت علمی زمانی معنا پیدا می‌کند که دانشجویان او بتوانند در عرصه‌های آموزشی، پژوهشی و درمانی منشأ اثر باشند و با ارائه خدمات باکیفیت، سلامت جامعه را ارتقا دهند.

خانواده؛ نخستین مدرسه موفقیت

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با قدردانی از نقش والدین خود گفت: همه موفقیت‌هایم را مدیون حمایت، ازخودگذشتگی و دعای خیر پدر و مادرم هستم. مادرم با وجود مسئولیت‌های خانوادگی، همواره در حال یادگیری و ادامه تحصیل بودند و پدرم نیز با عشق و اخلاص به حرفه معلمی، الگوی عملی مسئولیت‌پذیری برای من بودند.

وی همچنین همراهی همسرش را یکی از مهم‌ترین عوامل استمرار مسیر علمی خود دانست و افزود: همسرم از نخستین روزهای زندگی مشترک، با آگاهی از سختی‌های این مسیر، همواره مشوق، همراه و پشتیبان من بوده‌اند و بدون حمایت ایشان، پیمودن این مسیر دشوار ممکن نبود.

امید به آینده‌ای روشن برای دانشجویان

دکتر مالکی شاه‌محمود در پایان با اشاره به علاقه خود به آموزش دانشجویان گفت: دانشجویان را مانند اعضای خانواده خود می‌دانم و همواره تلاش کرده‌ام آن‌ها علاوه بر کسب دانش، به افرادی مسئولیت‌پذیر، اخلاق‌مدار و توانمند در عرصه بالین تبدیل شوند.

وی با قدردانی از مسئولان دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای فراهم کردن بستر خدمت، اظهار امیدواری کرد با رفع تدریجی چالش‌های موجود و تقویت فضای همدلی و مشارکت، زمینه رشد هرچه بیشتر اعضای هیأت علمی و ارتقای کیفیت آموزش، پژوهش و درمان در دانشگاه فراهم شود.

گفت‌وگوی دکتر مالکی شاه‌محمود، تصویری روشن از پیوند میان دانش، اخلاق، خانواده و مسئولیت اجتماعی ارائه می‌دهد؛ روایتی که نشان می‌دهد موفقیت در آموزش عالی، تنها در کسب مدارج علمی خلاصه نمی‌شود، بلکه حاصل سال‌ها تلاش، صبوری، حمایت خانواده، تعهد به حرفه و باور به رسالت معلمی است؛ رسالتی که ثمره آن، تربیت نسل آینده متخصصان متعهد و ارتقای سلامت جامعه خواهد بود.