پایگاه خبری وبدا

مشهد در روز تشییع پیکر مطهر رهبر شهید، تنها میزبان خیل عظیم عزاداران نبود؛ شهری بود که هزاران نفر، بی‌وقفه و بی‌ادعا، برای برگزاری هرچه باشکوه‌تر این مراسم تاریخی خدمت می‌کردند. در میان انبوه جمعیت، پاکبانان شهرداری از نخستین ساعات بامداد، دوشادوش مردم در مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی حضور داشتند تا با وجود ازدحام بی‌سابقه، چهره شهر آراسته و مسیر حرکت عزاداران هموار بماند.

ساعت‌ها فعالیت مداوم در گرمای هوا و میان سیل جمعیت، توان یکی از این خادمان گمنام شهر را به پایان رساند. ضعف شدید، افت فشار و خستگی مفرط، دیگر مجالی برای ادامه کار باقی نگذاشت. قدم‌هایش آرام‌آرام سست شد و ناچار، چشمش به پرچم یکی از پایگاه‌های سلامت (AMP) افتاد؛ پایگاهی که به همت بیمارستان امید در مسیر مراسم برپا شده بود و همان‌جا، روزنه‌ای از آرامش و اطمینان پیش رویش گشود.

او با آخرین توان خود وارد پایگاه شد. هنوز چیزی نگفته بود که کادر پرستاری با مشاهده رنگ‌پریدگی و بی‌حالی‌اش، بی‌درنگ او را پذیرش و تریاژ کردند. علائم حیاتی به سرعت بررسی شد و مشخص بود ساعت‌ها خدمت بی‌وقفه، توان جسمی او را تحلیل برده است.

پس از ارزیابی اولیه، به دلیل افت فشار خون و ضعف عمومی، پاکبان زحمتکش برای دریافت مراقبت‌های تخصصی به پزشک مستقر در پایگاه ارجاع شد. اقدامات درمانی و حمایتی در کوتاه‌ترین زمان انجام گرفت و لحظه‌به‌لحظه، نشانه‌های بهبود در چهره‌اش نمایان شد. اندکی بعد، رنگ به صورتش بازگشت، توان ایستادن پیدا کرد و لبخندی آرام بر لبانش نشست؛ لبخندی که گویی خستگی ساعت‌ها تلاش را از یاد برده بود.

در آن لحظه، تصویری ماندگار از همدلی شکل گرفت؛ پزشکی که برای حفظ جان انسان‌ها سوگند خورده بود و پاکبانی که بی‌ادعا برای خدمت به زائران و عزاداران ایستاده بود. هر دو در یک مسیر قدم برمی‌داشتند؛ مسیر خدمت.

این اتفاق، تنها یک خدمت درمانی نبود؛ روایتی از مسئولیت، همدلی و حضور به‌موقع کادر درمان در روزی تاریخی بود. پایگاه سلامت بیمارستان امید نشان داد که مأموریت درمان، محدود به دیوارهای بیمارستان نیست؛ هرجا که انسانی در مسیر خدمت به یاری نیاز داشته باشد، دست‌های شفابخش مدافعان سلامت نیز همان‌جا حاضر خواهند بود.

شاید این پاکبان، نامش در هیچ گزارشی ثبت نشود و تصویرش در قاب هیچ رسانه‌ای نماند، اما آن روز در مسیر حرم، او نیز یکی از قهرمانان بی‌ادعای خدمت بود؛ خادمی که خادمان سلامت، خستگی‌اش را درمان کردند تا روایت عشق، ایثار و خدمت در امتداد سوگ، همچنان ادامه پیدا کند.