مطالعه مستمر، ورزش و حفظ تعادل زندگی؛ سه ضلع موفقیت در آزمون بورد طب اورژانس
قرار گرفتن در جمع ۱۰ درصد برتر آزمون بورد تخصصی طب اورژانس، حاصل برنامه‌ریزی مطالعاتی از سال نخست دستیاری، مرور هدفمند منابع و توجه به سلامت جسم و روان است؛ دکتر قربان قلیچ راهبی، دستیار جوان این رشته، معتقد است موفقیت در مسیر پزشکی تنها با مطالعه و فعالیت حرفه‌ای محقق نمی‌شود و حفظ تعادل میان کار، زندگی شخصی و ورزش نیز نقشی مهم در این مسیر دارد.
به گزارش وب دا، دکتر قربان قلیچ راهبی، پزشک ۳۳ ساله اهل گنبدکاووس استان گلستان و از خطه اقوام ترکمن ایران، مسیر پزشکی خود را از سال ۱۳۹۱ با قبولی در دوره روزانه پزشکی عمومی آغاز کرد. او در سال ۱۳۹۸ فارغ‌التحصیل شد و پس از آن، حدود دو سال را به گذراندن طرح و خدمت سربازی اختصاص داد. سپس فعالیت حرفه‌ای خود را در بیمارستان شهید مطهری گنبدکاووس، از مراکز سانتر تروما، در بخش اورژانس ادامه داد.
حضور در محیط اورژانس، مواجهه با بیماران و تجربه شرایط متنوع درمانی، به‌تدریج علاقه او را به رشته طب اورژانس شکل داد؛ علاقه‌ای که در سال ۱۴۰۲ با ورود به دوره تخصصی این رشته دنبال شد.
دکتر راهبی درباره تجربه سه سال دستیاری خود می‌گوید: «خدا را شکر، طب اورژانس همان رشته‌ای بود که می‌خواستم؛ رشته‌ای بسیار جذاب و هیجان‌انگیز. توانستم این دوره سه‌ساله را با موفقیت، پشتکار و کمک دوستان و خانواده عزیزم سپری کنم.»
مطالعه مستمر؛ از سال نخست دستیاری تا روزهای پایانی آزمون
یکی از ویژگی‌های برنامه مطالعاتی دکتر راهبی، آغاز زودهنگام آمادگی برای آزمون بورد بود. او از همان سال نخست دستیاری، مطالعه مباحث مهم و پرتکرار را در اولویت قرار داد؛ به‌ویژه موضوعاتی که در فعالیت روزمره بخش اورژانس بیشتر با آن‌ها مواجه می‌شد.
این پزشک جوان در توضیح شیوه مطالعه خود می‌گوید: «از همان سال اول سعی کردم مباحث مهم و پرتکرار، به‌خصوص موضوعاتی را که بیمارانشان را بیشتر در اورژانس می‌بینیم، مطالعه کنم. مباحثی مثل تروما، ارتوپدی و شوک از جمله اولویت‌های مطالعاتی من بودند.»
او در سال‌های دوم و سوم دستیاری، با توجه به فرصت مطالعاتی بیشتری که در اختیار داشت، مطالعه سایر مباحث را نیز در برنامه خود قرار داد؛ حتی موضوعاتی که احتمال طرح سؤال از آن‌ها کمتر بود و تلاش کرد این مباحث را بر اساس منابع آزمون مطالعه کند.
خلاصه‌برداری از نکات مهم و فرّار نیز بخش دیگری از برنامه او بود. راهبی هم‌زمان با مطالعه در سال‌های نخست، نکات کلیدی مباحث را یادداشت می‌کرد تا در روزهای نزدیک به آزمون، امکان مرور سریع‌تر و هدفمندتر آن‌ها را داشته باشد. حاصل این روند، مجموعه‌ای نزدیک به ۱۰۰ صفحه خلاصه‌نویسی بود که نکات مهم و جزئیات مباحث پرتکرار را در بر می‌گرفت.
به این ترتیب، زمانی که تنها دو هفته تا آزمون بورد باقی مانده بود، تقریباً تمام مباحث را یک بار مطالعه کرده بود و در روزهای پایانی، تمرکز خود را بر مرور خلاصه‌ها گذاشت. او در این مدت روزانه حدود پنج تا شش ساعت مطالعه می‌کرد؛ زمانی که عمدتاً به مرور نکات مهم و مطالبی اختصاص داشت که پیش‌تر مطالعه و دسته‌بندی کرده بود.
این برنامه‌ریزی در نهایت به نتیجه رسید و دکتر راهبی توانست در آزمون بورد و گواهی‌نامه تخصصی که اوایل شهریور ۱۴۰۵ برگزار شد، در جمع ۱۰ درصد برتر قرار بگیرد.
آزمون‌های سال‌های گذشته؛ فرصتی برای مرور هدفمند
راهبی برای دستیارانی که در آستانه آزمون بورد قرار دارند نیز توصیه‌ای مشخص دارد. از نگاه او، ماه پایانی آزمون تنها زمان مرور خلاصه‌های مطالعاتی نیست، بلکه بررسی و تکرار آزمون‌های سال‌های گذشته نیز باید در برنامه داوطلبان قرار بگیرد.
او تأکید می‌کند: «توصیه مهم من به دوستان این است که حتماً در ماه آخر، علاوه بر خلاصه‌هایی که از قبل آماده کرده‌اند، آزمون‌های سال‌های گذشته را هم بررسی کنند. دو، سه یا حتی چهار دوره از آزمون‌های قبلی را تا جایی که امکان دارد ببینند و نکات آن‌ها را تکرار کنند.»
ورزش و اوقات فراغت؛ ضرورت حفظ تعادل در دوران دستیاری
اما نسخه دکتر راهبی برای موفقیت، تنها به مطالعه و برنامه‌ریزی درسی محدود نمی‌شود. او معتقد است در کنار فشار کاری، شیفت‌های متعدد و مسئولیت‌های آموزشی، نباید ورزش و اوقات فراغت از برنامه زندگی دستیاران حذف شود.
به باور او، سنگینی شیفت‌ها و حجم مطالعه نباید مانعی برای فعالیت بدنی باشد. راهبی توصیه می‌کند دستیاران ورزش‌های هوازی و قدرتی را به‌صورت منظم در برنامه زندگی خود قرار دهند و حدود یک ساعت و ۴۵ دقیقه در روز را به این فعالیت اختصاص دهند. از نگاه او، مهم‌تر از نوع ورزش، استمرار فعالیت و تبدیل آن به عادتی منظم است.
این پزشک جوان، توصیه خود را نه‌فقط خطاب به دستیاران طب اورژانس، بلکه برای رزیدنت‌های سایر رشته‌های تخصصی نیز ضروری می‌داند و می‌گوید: «یک توصیه خیلی مهمی که به دوستان رزیدنت دارم، چه در رشته خودمان و چه در رشته‌های دیگر، این است که خواهش می‌کنم به هیچ عنوان از ورزش کردن و گذراندن اوقات فراغت غافل نشوند.»
دکتر راهبی در ادامه با اشاره به سبک زندگی رایج در میان برخی همکاران و دستیاران، از الگویی انتقاد می‌کند که در آن تمام زمان فرد میان مطالعه، شیفت و استراحت کوتاه در خانه تقسیم می‌شود.
او توضیح می‌دهد: «متأسفانه در فضای پزشکی می‌بینم که بسیاری از همکاران و دوستان عادت کرده‌اند فقط یک جا بنشینند و درس بخوانند؛ نهایتاً فیلمی ببینند، دوباره به شیفت بروند، بیماران را ویزیت کنند و به خانه برگردند. من کاملاً با این روش مخالفم.»
از نگاه او، دوران دستیاری اگرچه دوره‌ای پرفشار و نیازمند تلاش و مطالعه مستمر است، اما نباید به معنای کنار گذاشتن زندگی شخصی، فعالیت بدنی و فرصت‌های استراحت و تفریح باشد. حفظ تعادل میان مسئولیت‌های حرفه‌ای و نیازهای فردی، در کنار مطالعه هدفمند، از مؤلفه‌های مهمی است که او در مسیر موفقیت به آن توجه داشته است.
قدردانی از همراهان مسیر موفقیت
دکتر راهبی در پایان، از خانواده و استادانی یاد می‌کند که در طول سه سال دستیاری همراه و پشتیبان او بوده‌اند. او موفقیت خود را در کنار تلاش و پشتکار شخصی، حاصل حمایت و راهنمایی این افراد نیز می‌داند.
او می‌گوید: «دوست دارم از خانواده عزیزم که در این سه سال حامی من بودند، تشکر کنم. همچنین از اساتید گرامی سپاسگزارم که با حمایت‌ها و توصیه‌هایشان، چه در طول کشیک‌ها و چه در روزهای نزدیک به آزمون، همیشه باعث می‌شدند با جدیت بیشتری درس بخوانیم.»
درج نظر