پایگاه خبری وبدا

فلوشیپ آسم، آلرژی و ایمونولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تشریح علائم، عوامل ایجادکننده و روش‌های تشخیص و درمان کهیر، نسبت به بی‌توجهی به علائم هشدار آنافیلاکسی، خوددرمانی و حذف بی‌دلیل مواد غذایی از رژیم غذایی هشدار داد.

دکتر گوهر شهمیرزادی در گفت‌وگو با وب‌دا، کهیر را واکنشی پوستی دانست که به صورت برآمدگی‌های قرمز یا صورتی و خارش‌دار در نقاط مختلف بدن بروز می‌کند و گفت: یکی از ویژگی‌های مهم کهیر، گذرا بودن ضایعات است؛ به‌گونه‌ای که هر ضایعه معمولاً کمتر از ۲۴ ساعت باقی می‌ماند و بدون بر جای گذاشتن اثر روی پوست برطرف می‌شود.

وی با اشاره به تقسیم‌بندی کهیر به دو نوع حاد و مزمن افزود: کهیر حاد کمتر از ۶ هفته ادامه دارد، در حالی که در صورت تداوم علائم بیش از ۶ هفته، بیماری در گروه کهیر مزمن قرار می‌گیرد. کهیر مزمن می‌تواند به صورت خودبه‌خودی یا در پاسخ به محرک‌های فیزیکی مانند سرما، گرما، فشار یا سایر تماس‌های محیطی بروز کند.

تورم لب و پلک همیشه خطرناک نیست؛ اما درگیری گلو یک هشدار جدی است

فلوشیپ آسم، آلرژی و ایمونولوژی دانشگاه با اشاره به احتمال بروز آنژیوادم در برخی مبتلایان به کهیر اظهار کرد: تورم لب‌ها، پلک‌ها و دست‌ها می‌تواند همراه با کهیر ایجاد شود، اما در صورتی که تورم به زبان و گلو گسترش یابد و با علائمی مانند تنگی نفس، تغییر صدا، سرگیجه یا افت فشار خون همراه شود، احتمال آنافیلاکسی مطرح است.

وی تأکید کرد: آنافیلاکسی یک واکنش آلرژیک شدید و وضعیت اورژانسی است و بیمار در چنین شرایطی باید بدون تأخیر تحت مراقبت و مداخله پزشکی قرار گیرد.

از عفونت‌های ویروسی تا محرک‌های فیزیکی؛ کهیر چگونه ایجاد می‌شود؟

دکتر شهمیرزادی درباره عوامل ایجادکننده کهیر حاد گفت: عفونت‌های ویروسی، برخی داروها و گزش حشرات از جمله عواملی هستند که می‌توانند در بروز این نوع کهیر نقش داشته باشند.

وی ادامه داد: در بسیاری از موارد کهیر مزمن، علت مشخصی برای بروز بیماری پیدا نمی‌شود و فعال شدن سلول‌های سیستم ایمنی در پوست و آزاد شدن موادی مانند هیستامین، زمینه ایجاد علائم را فراهم می‌کند. برخی بیماران نیز در مواجهه با محرک‌های فیزیکی مانند سرما، گرما، فشار یا ورزش دچار کهیر می‌شوند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه، تشخیص کهیر را در درجه نخست یک تشخیص بالینی عنوان کرد و افزود: شرح‌حال دقیق و معاینه بیمار، نقش اصلی را در تشخیص دارد و یکی از نکات مهم، توجه به مدت باقی ماندن هر ضایعه روی پوست است. ضایعات تیپیک و خارش‌دار که در کمتر از ۲۴ ساعت برطرف می‌شوند، احتمال تشخیص کهیر را افزایش می‌دهند.

وی خاطرنشان کرد: برخلاف تصور رایج، انجام آزمایش‌های روتین و دوره‌ای برای همه بیماران مبتلا به کهیر ضروری نیست و آزمایش‌های تکمیلی تنها در صورت تشخیص پزشک و وجود شواهدی از احتمال یک بیماری زمینه‌ای درخواست می‌شود.

حذف خودسرانه مواد غذایی؛ راهکار درمان کهیر نیست

دکتر شهمیرزادی با تأکید بر اهمیت شناسایی عوامل محرک در پیشگیری از کهیر گفت: در صورتی که عامل مشخصی برای بروز بیماری شناسایی شود، مهم‌ترین اقدام، پرهیز از مواجهه با آن عامل است؛ با این حال، در بسیاری از موارد کهیر مزمن، عامل مشخصی شناسایی نمی‌شود و نمی‌توان از بروز تمام حملات پیشگیری کرد.

وی نسبت به حذف گسترده مواد غذایی از رژیم غذایی بدون دلیل علمی هشدار داد و اظهار کرد: بیماران نباید صرفاً بر اساس حدس و گمان، مواد غذایی متعددی را از رژیم خود حذف کنند؛ زیرا هرگونه محدودیت غذایی باید بر اساس شرح‌حال، علائم بیمار و شواهد علمی و با نظر پزشک انجام شود.

کنترل خارش؛ هدف اصلی درمان کهیر

فلوشیپ آسم، آلرژی و ایمونولوژی دانشگاه، کنترل خارش و جلوگیری از ایجاد ضایعات جدید را از اهداف اصلی درمان دانست و گفت: درمان خط اول کهیر معمولاً با آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم آغاز می‌شود که در مقایسه با داروهای نسل اول، عارضه خواب‌آلودگی کمتری دارند.

وی افزود: در صورتی که علائم با دوز معمول دارو کنترل نشود، پزشک می‌تواند با توجه به شرایط بیمار، دوز دارو را تنظیم و در صورت نیاز از درمان‌های تخصصی‌تر مانند اومالیزوماب استفاده کند.

دکتر شهمیرزادی تأکید کرد: درمان‌های تخصصی باید با تشخیص و تحت نظارت پزشک انجام شود و بیماران از مصرف خودسرانه داروها پرهیز کنند.

وی همچنین درباره مصرف کورتون هشدار داد و گفت: استفاده طولانی‌مدت از کورتون خوراکی در مبتلایان به کهیر مزمن جایگاهی در درمان این بیماری ندارد و مصرف آن بدون تجویز و نظارت پزشک به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.