پایگاه خبری وبدا

عضو هیئت علمی دانشگاه و رئیس هیئت‌مدیره انجمن علمی کاردرمانی با تأکید بر نقش کاردرمانی در توانبخشی بیماران مبتلا به آلزایمر گفت: آموزش فعالیت‌های روزمره، تمرین‌های شناختی، ایمن‌سازی محیط زندگی و توانمندسازی مراقبان، به حفظ توانایی‌های باقی‌مانده بیماران، افزایش ایمنی و ارتقای کیفیت زندگی آنان کمک می‌کند.

دکتر امین مهدی‌زاده، دکترای تخصصی کاردرمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه، رئیس هیئت‌مدیره انجمن علمی کاردرمانی و کاردرمانگر کلینیک تخصصی بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد، با اشاره به نقش مؤثر کاردرمانی در توانبخشی بیماران مبتلا به آلزایمر اظهار کرد: این بیماری با اختلال تدریجی در حافظه، تفکر، قضاوت و عملکرد روزمره همراه است و روند پیشرفت آن می‌تواند از مشکلات اولیه حافظه تا وابستگی فرد در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی ادامه یابد.

وی افزود: کاردرمانی یکی از ارکان مهم تیم درمان و توانبخشی این بیماران است. کاردرمانگر با ارزیابی توانمندی‌ها و چالش‌های هر فرد، برنامه‌ای متناسب با نیازهای او طراحی می‌کند تا استقلال، ایمنی و مشارکت در فعالیت‌های معنادار تا حد امکان حفظ شود.

تمرکز بر توانایی‌های باقی‌مانده بیمار

دکتر مهدی‌زاده تصریح کرد: در کاردرمانی، به‌جای تمرکز صرف بر ناتوانی‌های بیمار، از توانایی‌های باقی‌مانده او استفاده می‌شود. آموزش، تطبیق محیط و به‌کارگیری راهکارهای جبرانی به بیمار کمک می‌کند فعالیت‌هایی مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن، رعایت بهداشت فردی، مدیریت داروها و استفاده از وسایل ارتباطی مانند تلفن همراه را تا حد امکان مستقل انجام دهد.

مهم‌ترین مداخلات کاردرمانی در بیماران مبتلا به آلزایمر

این عضو هیئت علمی دانشگاه، مهم‌ترین اقدامات کاردرمانی برای بیماران مبتلا به آلزایمر را شامل موارد زیر دانست:

• آموزش و تمرین فعالیت‌های روزمره: کمک به انجام فعالیت‌های شخصی مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و رعایت بهداشت فردی و نیز فعالیت‌های پیچیده‌تر مانند مدیریت امور روزانه.
• تقویت حافظه و توجه: استفاده از تمرین‌های شناختی ساده و فعالیت‌های معنادار مانند خاطره‌گویی، موسیقی، پازل و فعالیت‌های هنری.
• به‌کارگیری ابزارهای کمکی و راهکارهای جبرانی: استفاده از تقویم، یادآورها، برچسب‌گذاری وسایل، جعبه دارو و برنامه منظم روزانه برای تسهیل انجام فعالیت‌ها.
• ایمن‌سازی محیط خانه: شناسایی و کاهش خطرهای محیطی و پیشگیری از زمین‌خوردن و آسیب‌های احتمالی.
• مدیریت بی‌قراری و اضطراب: استفاده از روش‌های غیردارویی متناسب با شرایط بیمار برای مدیریت رفتارهای چالش‌برانگیز.
• آموزش خانواده و مراقبان: بهبود شیوه تعامل با بیمار، کاهش فشار مراقبتی و پیشگیری از فرسودگی مراقبان.
• حفظ فعالیت بدنی و مشارکت اجتماعی: تشویق به فعالیت بدنی سبک، حضور در فعالیت‌های اجتماعی متناسب با توانایی فرد و تنظیم برنامه منظم خواب و بیداری.

کاردرمانی؛ حمایت هم‌زمان از بیمار و خانواده

دکتر مهدی‌زاده با اشاره به فواید کاردرمانی برای بیماران و خانواده‌های آنان گفت: حفظ استقلال بیمار تا حد امکان، افزایش ایمنی، کاهش خطر زمین‌خوردن، کمک به کاهش نیاز به بستری، کاهش فشار روانی مراقبان و به تأخیر انداختن وابستگی عملکردی، از جمله فواید این مداخلات است که می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیمار و مراقب او منجر شود.

وی در پایان تأکید کرد: برنامه کاردرمانی باید پس از ارزیابی دقیق و توسط کاردرمانگر آشنا با حوزه توانبخشی شناختی، متناسب با شرایط و نیازهای هر بیمار تنظیم شود. این مداخلات در کنار درمان‌های پزشکی و دارویی، می‌توانند به حفظ توانایی‌های فرد و مدیریت بهتر چالش‌های زندگی روزمره کمک کنند.