پایگاه خبری وبدا

استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر نقش بنیادین علوم پایه در آموزش پزشکی گفت: تربیت پزشک حاذق بدون تسلط بر علوم پایه امکان‌پذیر نیست و تقویت این حوزه نیازمند توسعه نیروی انسانی، امکانات آموزشی و آزمایشگاهی و توجه بیشتر به جایگاه استادان علوم پایه است.

دکتر محمدحسین بسکابادی، استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گروه فیزیولوژی، به مناسبت روز جهانی علوم پایه در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: علوم پایه یکی از ارکان اساسی نظام سلامت است و کیفیت تشخیص و درمان بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش و توانمندی پزشکان و متخصصانی وابسته است که مسئولیت حفظ و ارتقای سلامت جامعه را بر عهده دارند.

وی افزود: پزشکان برای انجام صحیح مسئولیت حرفه‌ای خود باید از دانش علمی کافی و تسلط بر مبانی پزشکی برخوردار باشند و این توانمندی بدون یادگیری عمیق علوم پایه به دست نمی‌آید.

این استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه علوم پایه اساس آموزش پزشکی را تشکیل می‌دهد، تصریح کرد: نمی‌توان انتظار داشت فردی بدون درک صحیح و عمیق مباحث علوم پایه، به پزشکی حاذق و توانمند تبدیل شود؛ از این رو، توجه به این حوزه باید یکی از اولویت‌های اصلی نظام آموزش علوم پزشکی باشد.

گستره علوم پایه در آموزش علوم پزشکی

بسکابادی با اشاره به گستره علوم پایه در آموزش علوم پزشکی گفت: آناتومی، بافت‌شناسی، بیوشیمی، فیزیک پزشکی، فیزیولوژی، ایمونولوژی، ژنتیک و فارماکولوژی از جمله دانش‌های بنیادی هستند که دانشجویان رشته‌های علوم پزشکی باید آنها را به‌صورت عمیق و کاربردی فرا بگیرند.

وی افزود: اهمیت علوم پایه تنها به دانشجویان پزشکی محدود نمی‌شود و دانشجویان رشته‌هایی همچون دندانپزشکی، داروسازی، پرستاری، مامایی، هوشبری و علوم آزمایشگاهی نیز برای ارائه خدمات مطلوب و علمی، نیازمند تسلط بر مبانی علوم پایه هستند.

وی با تأکید بر مسئولیت دانشگاه‌ها و دانشکده‌های علوم پزشکی در تقویت این حوزه اظهار کرد: توسعه امکانات آموزشی و آزمایشگاهی، تأمین نیروی انسانی مورد نیاز، ارتقای شیوه‌های تدریس و توجه به جایگاه استادان و کارکنانی که در حوزه علوم پایه فعالیت می‌کنند، از جمله اقداماتی است که باید با جدیت دنبال شود.

افزایش اعضای هیأت علمی؛ یکی از نیازهای جدّی علوم پایه

استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد، کمبود نیروی انسانی متخصص را یکی از چالش‌های مهم علوم پایه دانست و گفت: با توجه به تجربه چندین ساله در این حوزه، معتقدم تعداد اعضای هیأت علمی علوم پایه باید دست‌کم دو برابر شود تا امکان ارائه آموزش با کیفیت و متناسب با نیاز دانشجویان فراهم شود.

بسکابادی همچنین بر ضرورت افزایش تعداد کارشناسان و نیروهای تخصصی مورد نیاز بخش‌های علوم پایه تأکید کرد و افزود: دانشگاه‌های علوم پزشکی باید در تعامل و رایزنی با وزارت بهداشت، برنامه‌ای جدّی و مستمر برای تأمین نیروی انسانی مورد نیاز این حوزه تدوین و پیگیری کنند.

وی خاطرنشان کرد: رفع چالش‌های نیروی انسانی علوم پایه در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نیست، اما با برنامه‌ریزی مستمر و نگاه بلندمدت می‌توان زمینه تقویت این حوزه و تربیت نیروهای متخصص مورد نیاز نظام سلامت را فراهم کرد.

حمایت از استادان جوان؛ ضرورتی برای حفظ سرمایه علمی دانشگاه‌ها

این استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر ضرورت حمایت از اعضای هیأت علمی جوان اظهار کرد: در کنار تقویت ساختارهای آموزشی و پژوهشی، باید به شرایط معیشتی استادان نیز توجه ویژه‌ای شود.

وی افزود: در یکی از جلسات مرتبط با وضعیت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز بر این موضوع تأکید کردم که در برخی موارد، حقوق یک استاد جوان حتی پاسخگوی هزینه اجاره مسکن او نیست و چنین شرایطی می‌تواند بر انگیزه، فعالیت‌های علمی و پژوهشی و ماندگاری نیروهای جوان در دانشگاه تأثیر بگذارد.

بسکابادی ادامه داد: حمایت از اعضای هیأت علمی جوان در واقع حمایت از آینده علمی دانشگاه‌هاست و دانشگاه‌ها و وزارت بهداشت باید برای بهبود شرایط فعالیت و ماندگاری این نیروها، اقدامات مؤثرتری انجام دهند.

سرمایه‌گذاری در علوم پایه؛ سرمایه‌گذاری برای آینده نظام سلامت

وی با بیان اینکه تقویت علوم پایه ارتباط مستقیمی با کیفیت آموزش و ارائه خدمات درمانی دارد، گفت: سرمایه‌گذاری در علوم پایه در حقیقت سرمایه‌گذاری برای آینده نظام سلامت است؛ زیرا پزشکان و متخصصانی که امروز تربیت می‌شوند، باید بتوانند سال‌ها بعد نیز بر اساس دانش علمی، به‌روز و مبتنی بر شواهد، مسئولیت سلامت بیماران را بر عهده بگیرند.

استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان تأکید کرد: توجه به علوم پایه نباید صرفاً در سطح شعار باقی بماند، بلکه باید با افزایش اعضای هیأت علمی و نیروهای تخصصی، تأمین و توسعه امکانات آموزشی و پژوهشی، تقویت آزمایشگاه‌ها، به‌روزرسانی روش‌های تدریس و حمایت از استادان و پژوهشگران این حوزه در عمل دنبال شود؛ چرا که آینده آموزش پزشکی و کیفیت نظام سلامت، تا حد زیادی به استحکام همین پایه‌های علمی وابسته است.