عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی مشهد: توسعه توانمندیهای داخلی در تولید دارو از افتخارات مهم کشور است
استاد پیشکسوت حوزه داروسازی و عضو هیأت علمی گروه کنترل دارو دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، توسعه توانمندیهای داخلی در تولید دارو و تجهیزات و حرکت به سمت خوداتکایی را از افتخارات مهم کشور دانست و بر ضرورت تأمین پایدار دارو، حمایت از پژوهش و تولید، تقویت جایگاه حرفهای داروسازان و ایجاد زمینه برای ماندگاری و بازگشت سرمایههای انسانی تأکید کرد.
دکتر بیبی صدیقه فضلیبزاز، در گفتوگو با وبدا، ضمن تبریک روز داروساز، اظهار کرد: پنجم شهریورماه، روز داروساز، فرصتی ارزشمند برای قدردانی از تلاشهای جامعه بزرگ داروسازی کشور و یادآوری نقش مهم این حرفه در حفظ و ارتقای سلامت مردم است.
وی افزود: نامگذاری این روز با نام دانشمند بزرگ ایرانی، محمدبن زکریای رازی، یادآور جایگاه تاریخی ایران در عرصه علم و پزشکی است؛ شخصیتی که میراث علمی او تنها به ایران محدود نیست و در تاریخ علم و پزشکی جهان جایگاهی ماندگار دارد.
عضو هیأت علمی گروه کنترل دارو دانشکده داروسازی مشهد ادامه داد: امروز نیز داروسازی ایران با تکیه بر پیشینه علمی و سرمایه ارزشمند نیروی انسانی متخصص، در حوزههای آموزش، پژوهش، تولید و فناوریهای دارویی از ظرفیتهای قابل توجهی در سطح منطقه برخوردار است و با حمایتهای هدفمند میتواند این جایگاه را بیش از پیش ارتقا دهد.
داروسازی ایران؛ حاصل تلاش نسلهای متعدد علمی
دکتر فضلیبزاز با اشاره به نقش دانشمندان و استادان برجسته در توسعه دانش داروسازی کشور گفت: پس از زکریای رازی، دانشمندان و چهرههای برجسته بسیاری از جمله ابوعلی سینا و ابوریحان بیرونی در گسترش علوم پزشکی و مرتبط با داروسازی نقش داشتهاند و در دوران معاصر نیز استادان، پژوهشگران و پیشگامان متعددی مسیر توسعه آموزش، پژوهش و صنعت دارویی کشور را هموار کردهاند.
وی با اشاره به تلاش استادانی همچون زندهیاد دکتر عباس شفیعی، دکتر حسنیه تاجرزاده، دکتر مرتضی رفیعیتهرانی، دکتر علی وزیری، دکتر برزگر جلالی، دکتر آدرنگی و دکتر فلامرزیان، خاطرنشان کرد: سرمایه اصلی داروسازی ایران تنها در چند نام خلاصه نمیشود، بلکه هزاران داروساز، استاد، پژوهشگر و فعال صنعت دارو در سراسر کشور هر روز در بخشهای مختلف این حوزه برای تأمین سلامت جامعه تلاش میکنند.
دانشکده داروسازی مشهد؛ از پنج دانشکده تا توسعه رشتههای تخصصی
استاد پیشکسوت دانشکده داروسازی مشهد با اشاره به سابقه فعالیت خود در این مجموعه اظهار کرد: در اوایل انقلاب فرهنگی به سمت ریاست دانشکده داروسازی مشهد منصوب شدم و در آن زمان تنها پنج دانشکده داروسازی در کشور فعال بود. به دلیل کمبود استاد، دانشجویان ما برای ادامه تحصیل به دو دانشکده دیگر منتقل شده بودند و دانشکده برای تدریس نخستین ورودی پس از انقلاب فرهنگی، در برخی دروس از استادان سایر دانشکدهها کمک میگرفت.
وی افزود: با تلاش همان دانشجویان پس از طی دورههای تخصصی و همچنین اضافه شدن استادان جدید، دانشکده داروسازی مشهد بهتدریج توسعه یافت و پویاتر شد.
دکتر فضلیبزاز ادامه داد: با راهاندازی رشتهها و گروههای علمی مختلف و مراکز تحقیقاتی مرتبط، ظرفیتهای دانشکده افزایش یافت و این مجموعه علاوه بر پاسخگویی به نیازهای آموزشی و پژوهشی خود، زمینه همکاری علمی با سایر دانشکدههای داروسازی کشور را نیز فراهم کرده است.
وی با اشاره به سابقه همکاری علمی خود با دانشکدههای داروسازی اصفهان، کرمان، شیراز، تبریز، اهواز و بیرجند گفت: راهاندازی دورههای تخصصی PhD در رشتههای مختلف داروسازی، زمینه انسجام بیشتر همکاریهای علمی میان دانشکدههای کشور را فراهم کرد.
داروساز؛ یکی از نزدیکترین اعضای تیم سلامت به مردم
عضو هیأت علمی گروه کنترل دارو دانشکده داروسازی مشهد با تأکید بر نقش اجتماعی داروسازان اظهار کرد: داروساز یکی از نزدیکترین اعضای تیم سلامت به مردم محسوب میشود و در تأمین و مدیریت صحیح دارو، ارائه مشاوره درباره مصرف منطقی و ایمن دارو، پیشگیری از عوارض و تداخلات دارویی، افزایش اثربخشی درمان و ارتقای آگاهی عمومی نقش مهمی دارد.
وی افزود: حضور داروسازان در داروخانهها، بیمارستانها، مراکز آموزشی و پژوهشی، شرکتهای دانشبنیان، صنایع دارویی و نهادهای سیاستگذار، زنجیره گستردهای از خدمات را شکل داده است که بدون آن، نظام سلامت با چالشهای جدی مواجه خواهد شد.
داروسازان؛ همراه مردم در بحرانها
دکتر فضلیبزاز با اشاره به حضور جامعه داروسازی در شرایط بحرانی گفت: تجربه جنگ تحمیلی، بحرانها، حوادث و شرایط اضطراری، همهگیری کرونا و رویدادهای مختلف ملی و مذهبی نشان داده است که تأمین مستمر دارو و خدمات دارویی حتی در دشوارترین شرایط، از نیازهای اساسی جامعه است.
وی ادامه داد: در دوران کرونا، داروسازان در خط مقدم تأمین دارو، اطلاعرسانی علمی، مدیریت کمبودها و پاسخگویی به مردم قرار داشتند و در کنار سایر اعضای کادر درمان، مسئولیتی سنگین را بر عهده گرفتند.
این استاد پیشکسوت حوزه داروسازی خاطرنشان کرد: در این دوران، پروژههای تحقیقاتی متعددی از سوی استادان و پژوهشگران انجام شد که نتایج برخی از آنها در مجلات علمی بینالمللی منتشر و برخی نیز به محصول تبدیل شد. این تجربهها نشان داد که داروسازی تنها یک حرفه یا صنعت نیست، بلکه بخشی مهم از امنیت سلامت و تابآوری ملی محسوب میشود.
حرکت از خوداتکایی دارویی به تولید پایدار و رقابتپذیر
دکتر فضلیبزاز توسعه توانمندیهای داخلی در تولید دارو و تجهیزات و حرکت به سمت خوداتکایی را یکی از افتخارات مهم کشور دانست و گفت: ایران امروز در تولید بسیاری از داروهای مورد نیاز کشور، از جمله داروهای ژنریک، محصولات پیچیدهتر و بخشی از داروهای نوین و زیستفناورانه، توانمندیهای ارزشمندی به دست آورده است.
وی افزود: این دستاوردها بهویژه در شرایط تحریم و محدودیتهای بینالمللی اهمیت بیشتری دارد، اما هدف نباید صرفاً کاهش وابستگی باشد، بلکه باید به سمت تولید پایدار، باکیفیت و رقابتپذیر، توسعه فناوریهای نوین و تأمین مطمئن مواد اولیه و تجهیزات مورد نیاز حرکت کنیم تا امنیت دارویی کشور در بالاترین سطح ممکن حفظ شود.
حمایت از داروسازان؛ سرمایهگذاری در سلامت و امنیت کشور
این استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد، فراهم کردن شرایط مناسب برای فعالیت حرفهای داروسازان را از مهمترین مطالبات این جامعه عنوان کرد و گفت: سیاستگذاری پایدار، توجه به مشکلات اقتصادی و حرفهای داروسازان، اصلاح فرآیندهای پیچیده اداری، حمایت از تولید و پژوهش، پرداخت بهموقع مطالبات و ایجاد شرایط مناسب برای فعالیت داروخانهها، صنایع دارویی و شرکتهای دانشبنیان از نیازهای مهم این حوزه است.
وی تأکید کرد: نگاه به داروسازی نباید صرفاً هزینهمحور باشد، زیرا سرمایهگذاری در این بخش در حقیقت سرمایهگذاری در سلامت، امنیت و آینده کشور است.
دکتر فضلیبزاز ثبات در سیاستهای دارویی و اقتصادی، حمایت از استقلال حرفهای، تأمین پایدار دارو، کاهش فشارهای ناشی از افزایش هزینهها و تقویت جایگاه علمی و حرفهای داروسازان را از دیگر نیازهای این حوزه برشمرد و گفت: داروسازان باید فرصت بیشتری برای ارائه خدمات تخصصی داشته باشند و ظرفیت علمی آنان بهدرستی در نظام سلامت مورد استفاده قرار گیرد.
ضرورت ایجاد زمینه ماندگاری و بازگشت سرمایههای انسانی
عضو هیأت علمی گروه کنترل دارو دانشکده داروسازی مشهد، مهاجرت نیروهای متخصص و خروج سرمایههای انسانی را از دغدغههای مهم امروز دانست و اظهار کرد: تربیت هر داروساز حاصل سالها سرمایهگذاری آموزشی، علمی و انسانی است و از دست دادن این سرمایهها به آسانی قابل جبران نیست.
وی افزود: مسئولان باید با ایجاد محیطی امیدبخش، فراهم کردن فرصتهای شغلی و پژوهشی مناسب، حمایت از نخبگان و ایجاد مسیرهای حرفهای روشن، انگیزه ماندن و فعالیت متخصصان در کشور را تقویت کنند.
دکتر فضلیبزاز ادامه داد: همچنین باید شرایطی فراهم شود تا داروسازان و متخصصانی که خارج از کشور فعالیت میکنند، در صورت تمایل بتوانند با حفظ شأن حرفهای و برخورداری از حمایتهای لازم، آسانتر به کشور بازگردند و دانش، تجربه و توانمندی خود را در خدمت پیشرفت ایران قرار دهند.
دانش داروسازی با سرعت در حال تغییر است
این استاد پیشکسوت خطاب به دانشجویان داروسازی گفت: یادگیری در این رشته هیچگاه متوقف نمیشود و حتی پس از بیش از ۴۵ سال فعالیت در این حوزه، همچنان هر روز مطالب جدیدی پیدا میکنم که علاقهمند به یادگیری آنها هستم.
وی افزود: همانند سایر علوم، دنیای داروسازی نیز با سرعت زیادی در حال تغییر است و آینده این حرفه با فناوریهای نوین، زیستفناوری، پزشکی فردمحور، هوش مصنوعی، توسعه داروهای پیشرفته و روشهای جدید درمانی پیوند خورده است.
دکتر فضلیبزاز تأکید کرد: در کنار دانش تخصصی، اخلاق حرفهای، مسئولیتپذیری، مهارت ارتباط با بیمار و بهویژه روحیه کار تیمی نیز باید مورد توجه جدی قرار گیرد، زیرا داروسازی صرفاً یک رشته دانشگاهی نیست، بلکه مسئولیتی بزرگ در برابر جان و سلامت انسانهاست.
آینده داروسازی ایران در گرو حمایت از سرمایههای انسانی
وی در پایان ضمن تبریک روز داروساز به استادان، پژوهشگران، دانشجویان، فعالان صنعت دارو و تمامی دستاندرکاران این حوزه، اظهار کرد: امیدوارم با همدلی، برنامهریزی علمی و حمایت مؤثر از سرمایههای انسانی، آیندهای روشنتر برای داروسازی ایران رقم بخورد؛ آیندهای که در آن مردم از دسترسی عادلانه و پایدار به دارو و خدمات دارویی باکیفیت برخوردار باشند و داروساز ایرانی نیز با افتخار، امنیت و انگیزه، دانش و توان خود را در مسیر ارتقای سلامت جامعه و پیشرفت کشور به کار گیرد.
استاد پیشکسوت دانشکده داروسازی مشهد در پایان برای استادان، دانشجویان و فعالان حوزه داروسازی آرزوی موفقیت کرد و گفت: پروردگارا کاری را به ما بسپار که توان انجام آن را داشته باشیم تا در پیشگاه تو و بندگانت مدیون و شرمسار نگردیم.
درج نظر