پایگاه خبری وبدا

مجری طرح تحقیقاتی «برآورد میزان بیان ژن‌های DDIT3 و HSP90B1 در بیماران مبتلا به سرطان معده در شهر مشهد (یک مطالعه پایلوت)» از مشاهده افزایش بیان این دو ژن در بخشی از بیماران خبر داد و گفت: یافته‌ها نشان می‌دهد DDIT3 و HSP90B1 می‌توانند به عنوان نشانگرهای پیش‌آگهی یا اهداف درمانی بالقوه در سرطان معده، نیازمند بررسی‌های تکمیلی باشند.

ریحانه‌السادات محمودیان  مجری طرح تحقیقاتی در گفتگو با وب دا در خصوص «برآورد میزان بیان ژن‌های DDIT3 و HSP90B1 در بیماران مبتلا به سرطان معده در شهر مشهد (یک مطالعه پایلوت)»، از شناسایی نقش احتمالی دو ژن کلیدی در روند پیشرفت سرطان معده خبر داد.

وی با اشاره به اینکه سرطان معده یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در جهان به شمار می‌رود، اظهار کرد: این مطالعه پایلوت با کد 4040317 و با همکاری اساتید محترم دکتر عباس زادگان، دکتر سودابه شهیدثالث و دکتر مهران غلامی انجام شده و می‌تواند درک ما را از سازوکارهای مولکولی این بیماری افزایش دهد

محمودیان با تشریح جزئیات این پژوهش افزود: این مطالعه بر روی ۸۶ بیمار مبتلا به سرطان معده در مشهد انجام شد و هدف اصلی آن، بررسی میزان بیان ژن‌های DDIT3 و HSP90B1 بود؛ ژن‌هایی که به دلیل نقش احتمالی در ایجاد استرس سلولی، افزایش مقاومت سلول‌های سرطانی در برابر مرگ برنامه‌ریزی‌شده و تقویت تهاجمی بودن تومور مورد توجه قرار گرفته‌اند.

وی ادامه داد: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، افزایش بیان ژن DDIT3 در ۳۲ بیمار و افزایش بیان ژن HSP90B1 در ۳۹ بیمار مشاهده شد. این یافته‌ها می‌تواند نشان‌دهنده ارتباط احتمالی این ژن‌ها با پیشرفت سرطان معده و مقاومت تومور به درمان باشد.

مجری طرح تحقیقاتی همچنین با اشاره به یافته‌های مرتبط با عوامل عفونی گفت: در میان نمونه‌های بررسی‌شده، شیوع عفونت هلیکوباکتر پیلوری ۵۵.۸ درصد گزارش شد که می‌تواند بر ارتباط بین التهاب مزمن ناشی از این باکتری و شدت بیماری دلالت داشته باشد.

وی افزود: تحلیل داده‌ها نشان داد افزایش همزمان بیان این دو ژن با برخی ویژگی‌های بالینی و آسیب‌شناسی تومور نیز ارتباط معناداری دارد.

محمودیان در پایان با تأکید بر لزوم ادامه تحقیقات تصریح کرد: پژوهشگران معتقدند ژن‌های DDIT3 و HSP90B1 می‌توانند به عنوان نشانگرهای پیش‌آگهی (Prognostic Markers) و حتی اهداف درمانی بالقوه در مدیریت سرطان معده مطرح شوند؛ با این حال، برای روشن شدن دقیق نقش این ژن‌ها در ریزمحیط تومور و اثرگذاری آن‌ها بر روند بیماری، انجام مطالعات گسترده‌تر و عمیق‌تر ضروری است.