آموزش

رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بر گسترش همکاری‌های آموزشی بین دانشکده پزشکی و دانشکده پرستاری تأکید کرد و گفت: تعاملات مشترک آموزشی، بستر هم‌افزایی تیم سلامت و همبستگی میان پزشکان و پرستاران برای ارائه مراقبت بهتر به بیماران را فراهم می‌سازد.

به گزارش وب دا، دکتر فاطمه محرری، رئیس دانشکده پزشکی، در دیدار با رئیس دانشکده پرستاری و به مناسبت ولادت حضرت زینب (س) و هفته پرستار، ضمن تبریک این مناسبت، بر ضرورت تقویت همکاری‌های آموزشی میان دانشکده‌ها تأکید کرد و اظهار داشت:توسعه برنامه‌های آموزشی مشترک میان دانشکده پزشکی و سایر دانشکده‌ها، به‌ویژه دانشکده پرستاری، نقش مهمی در تربیت نیروهای آینده‌ساز سلامت و ارائه خدمات منسجم در نظام درمانی کشور دارد.

وی با اشاره به اهمیت حضور استادان دانشکده پزشکی در واحدهای آموزشی دیگر افزود:برنامه‌های آموزشی مشترک و استفاده از ظرفیت اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی در دانشکده‌های همکار، گامی مؤثر در تحقق اهداف کلان سلامت و ارتقای کیفیت آموزش به شمار می‌رود.

دکتر محرری در ادامه ضمن قدردانی از زحمات پرستاران، از دکتر حاجی‌آبادی، رئیس دانشکده پرستاری مشهد، به‌عنوان یکی از مدیران نمونه کشور در حوزه پرستاری یاد کرد و گفت:ایشان با پیشگامی در طراحی برنامه‌های نوین آموزشی، گام‌های ارزشمندی در مسیر توسعه علمی و حرفه‌ای پرستاری برداشته‌اند.

در این دیدار، دکتر حاجی‌آبادی نیز ضمن قدردانی از حمایت‌های علمی و آموزشی دانشکده پزشکی، این دانشکده را «دانشکده مادر» دانشگاه علوم پزشکی مشهد توصیف کرد و افزود:دانشکده پزشکی، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز آموزش پزشکی کشور، همواره پشتیبان سایر دانشکده‌ها بوده و نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشرفت برنامه‌های آموزشی دانشگاه داشته است.

بمناسبت میلاد باسعادت حضرت زینب کبری (سلام‌الله‌علیها) و روز پرستار، روایت زندگی مردی را مرور می‌کنیم که نامش با ایثار، مهربانی و خدمت درهم آمیخته است؛ استاد حمید چمنزاری، پرستاری که بیش از 35 سال از عمر خود را در آموزش و درمان وقف انسانیت کرده است.

حمید چمنزاری، متولد سال ۱۳۴۱ در شهرستان طبس است. او دوران تحصیل خود را تا مقطع دیپلم در زادگاهش گذراند و سپس در نخستین کنکور پس از انقلاب فرهنگی، در رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شد. مسیر تحصیلی او تا مقطع دکتری ادامه یافت، اما بیماری مجال دفاع از رساله را نداد. با این حال، اراده‌اش در خدمت به دانشجو و بیمار، هیچ‌گاه سست نشد.

او بیش از ۳۵ سال در دانشگاه‌های علوم پزشکی مشهد و گناباد به‌صورت تمام‌وقت و ۱۴ سال در دانشگاه آزاد اسلامی به‌صورت نیمه‌وقت به تدریس پرداخت. در کنار این فعالیت‌ها، ۱۰ سال پرستار بیمارستان امام حسین (ع) بود و دو سال نیز در بهداری شرکت نفت خدمت کرد. بسیاری از این فعالیت‌ها هم‌زمان و در هم‌پوشانی با یکدیگر انجام می‌شد. تابستان‌ها نیز او مسئولیت سرپرستی کارآموزی دانشجویان بیش از ۱۰ دانشگاه علوم پزشکی کشور را در بیمارستان امام رضا (ع) بر عهده داشت.

استاد چمنزاری می‌گوید: در طول این سال‌ها، تابستان بیکار نماندم؛ همواره در کنار دانشجویان و بیماران بودم. او تخمین می‌زند که در این سال‌ها بیش از ده هزار دانشجو از او آموزش دیده‌اند. در بخش‌های مختلفی چون اورولوژی، سوختگی و اورژانس عدالتیان مشهد خدمت کرده و در دوره‌هایی تا ۴۰ واحد درسی در هر ترم تدریس داشته است؛ در حالی که موظفی اعضای هیئت علمی بین ۱۲ تا ۱۴ واحد بوده است.

زندگی حرفه‌ای او البته خالی از رنج نبوده است و به‌دلیل ابتلا به دیابت و در نهایت نارسایی کلیه، مدتی تحت درمان دیالیز قرار گرفت و با مشکلات قلبی نیز دست‌وپنجه نرم کرده است. با وجود این، لبخندش و روحیه امیدوارش هیچ‌گاه از چهره‌اش محو نشد.

اما وجه دیگر زندگی او، دفاع مقدس است. استاد چمنزاری در دوران دانشجویی هفت بار به جبهه اعزام شد و در پست‌های امداد و اورژانس به عنوان پرستار نیروهای ویژه فعالیت کرد. او از عملیات خیبر چنین یاد می‌کند: در عملیات خیبر از دانشگاه علوم پزشکی مشهد اعزام شدیم. در آنجا شیمیایی شدم. در کنار اینترن‌های پزشکی بودیم که متأسفانه تعدادی از آن‌ها اسیر شدند. آن روزها، روزهای سختی بود اما تجربه‌ای شد برای درک عمیق‌تر معنای پرستاری و فداکاری.

او که در همان دوران دانشجویی و در سن ۱۵ سالگی به‌دلیل زلزله طبس سه خواهر خود را از دست داده بود، با تکیه بر ایمان و تلاش، زندگی‌اش را از نو ساخت. ازدواج زودهنگامش را یکی از تصمیم‌های درست زندگی‌اش می‌داند و همواره به دانشجویانش توصیه کرده است که از ازدواج به‌موقع غافل نشوند.

در تمام این سال‌ها، همیشه به دانشجوها می‌گفتم که ازدواج به‌موقع، نه مانع پیشرفت است و نه محدودکننده. بلکه مایه آرامش و رشد است.» او با افتخار می‌گوید که واسطه ازدواج حدود ۱۰ دانشجوی خود بوده است.

استاد چمنزاری پدری است با یک فرزند پسر و دو نوه. پسرش مهندس عمران است و علاوه بر فعالیت پیمانکاری، در آموزش‌و‌پرورش نیز خدمت می‌کند. او در کنار تدریس، چند سال نیز در شورای حل اختلاف مشهد حضور داشته و از نزدیک شاهد تأثیر احترام در حل مسائل خانوادگی بوده است.

یکی از آموزه‌های ماندگار او، تأکید بر احترام در برخورد با بیماران است. او با اشاره به نظریه نیازهای مازلو می‌گوید: ارزش نفس یعنی همین‌که وقتی بالای سر بیمار می‌رویم، با احترام با او صحبت کنیم. بگوییم "دستتان را لطفاً بدهید" نه "دستتو بده". همین تغییر کوچک، روحیه بیمار را دگرگون می‌کند.

او علاوه بر روایت زندگی و تجربه‌های شخصی، دیدگاه‌های روشنی درباره نظام آموزش و خدمات پرستاری دارد. به باور او، پنج مسئله مهم باید در نظام سلامت مورد توجه قرار گیرد: افزایش بهره‌وری در مراکز درمانی، مقابله با تعارض منافع، کاهش فاصله طبقاتی میان کارکنان، ایجاد تفکر سیستمی در سازمان‌ها، و تقویت تفکر انتقادی در میان کارکنان و دانشجویان. به گفته او، تفکر انتقادی یعنی اینکه از وضع موجود راضی نباشیم و دنبال ارائه خدمات بهتر باشیم. پرستار باید ابداع‌گر باشد، نه صرفاً پیرو روند گذشته.    

در دنیایی که تلاش، پشتکار و دانش به عنوان ارکان موفقیت شناخته می‌شوند، دکتر ارمیا موسوی، دستیار تخصصی رشته گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با پشتکار مثال‌زدنی و برنامه‌ریزی هدفمند، توانست جایگاه نخست در آزمون بورد تخصصی این رشته را به خود اختصاص دهد. گفت‌وگوی صمیمی و الهام‌بخش او، روایتی از مسیری دشوار اما سرشار از انگیزه، عشق به یادگیری و ایمان به پیشرفت است.

مسیر درخشان تحصیلی و ورود به دنیای پزشکی

دکتر موسوی متولد سال ۱۳۷۴ در شهر مشهد است و از همان دوران تحصیل در مدارس استعدادهای درخشان، نبوغ و علاقه‌اش به علم را نشان داد. او در سال ۱۳۹۲ وارد دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و در دوره پزشکی عمومی، با قرار گرفتن در میان ۱۰ درصد برتر دانشجویان، توانایی علمی خود را به اثبات رساند.

با بهره‌گیری از این موفقیت، او مستقیماً در آزمون دستیاری پذیرفته شد و از سال ۱۴۰۰ مسیر تخصصی خود را در رشته گوش و حلق و بینی آغاز کرد؛ مسیری که به گفته خودش، آمیزه‌ای از علم، هنر و مهارت‌های فنی است.

پژوهش، علاقه و انتخاب آگاهانه

در کارنامه علمی دکتر موسوی، حضور فعال در کمیته تحقیقات دانشجویی و چاپ دو مقاله علمی شاخص به چشم می‌خورد. وی انگیزه انتخاب رشته گوش و حلق و بینی را ترکیبی از جراحی دقیق میکروسکوپی و تعامل با جنبه‌های زیبایی‌شناختی درمان می‌داند.

او معتقد است که دانشگاه علوم پزشکی مشهد، به عنوان یک مرکز تیپ یک کشور، با فراهم آوردن فضای علمی پویا و اساتید برجسته، بستری بی‌بدیل برای رشد علمی و عملی دانشجویان ایجاد کرده است.

دکتر موسوی موفقیت خود را حاصل مطالعه مستقیم منابع اصلی می‌داند و می‌گوید:با وجود دشواری مطالعه منابع انگلیسی و حجم زیاد مطالب، تصمیم گرفتم به‌جای اتکا به خلاصه‌ها، منابع اصلی وزارت بهداشت را مطالعه کنم. این روش باعث شد درک عمیق‌تری از مفاهیم پیدا کنم و در آزمون بورد با آمادگی کامل شرکت نمایم.وی با تأکید بر پیوند میان دانش نظری و تجربه عملی، یادگیری را زمانی ماندگار می‌داند که مطالعه و تجربه بالینی هم‌زمان پیش برود.

رقابت سالم و فرهنگ همکاری

در توصیف فضای آموزشی گروه گوش و حلق و بینی، دکتر موسوی از رقابت سازنده میان دستیاران یاد می‌کند؛ رقابتی که نه از سر حسادت، بلکه برای رشد علمی و عملی شکل گرفته است.او می‌گوید:ما برای یادگیری بیشتر و افزایش مهارت‌های جراحی با یکدیگر رقابت داشتیم، اما در عین حال از تجربیات هم بهره می‌بردیم. این همدلی عامل رشد گروهی ما بود.

دکتر موسوی بخش مهمی از موفقیت خود را مرهون اساتید فرهیخته دانشگاه علوم پزشکی مشهد می‌داند و با قدردانی از آنان می‌گوید:در تمام دوران دستیاری، از حمایت علمی و انسانی استادان بزرگوار بهره‌مند بودم. هر یک از آنان الگویی از دانش، اخلاق و انسانیت هستند.

او همچنین با تأکید بر نقش پررنگ خانواده در این مسیر، افزود:پدر و مادرم، هر دو پزشک عمومی هستند و محیطی آرام و علمی برای رشد من فراهم کردند. بدون حمایت آنان، رسیدن به این نقطه ممکن نبود.

همراهی همسر؛ نیرویی برای تعادل و آرامش

وی از نقش مؤثر همسرش، خانم دکتر پریسا زارع – کارورز پزشکی در دانشگاه مشهد – یاد کرده و تصریح می‌کند که حمایت و درک متقابل در زندگی مشترک، عامل مهمی در تمرکز و پیشرفت علمی او بوده است:ازدواج برای من نه مانع، بلکه انگیزه‌ای تازه بود. همراهی همسرم موجب شد بتوانم تعادل میان زندگی شخصی و تحصیلی را حفظ کنم.

چشم‌انداز آینده؛ تربیت نسل‌های تازه علم

دکتر موسوی با نگاهی امیدوارانه به آینده، از تصمیم خود برای حضور در مسیر هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خبر می‌دهد.

هدف او، گسترش آموزش مبتنی بر انگیزه، تجربه و عشق به یادگیری است. وی بر ضرورت بهره‌گیری از روش‌های آموزشی نوین و خلاقانه برای افزایش انگیزه دانشجویان تأکید دارد و معتقد است:اساتید جوان باید با انرژی، الگوی نسل جدید باشند. آموزش باید از فضای سنتی فراتر برود تا دانشجو در فرآیند یادگیری، مشارکت فعال داشته باشد.

در پایان این گفت‌وگو، دکتر موسوی با سپاس از تمامی اساتید، همکاران و مدیران دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اظهار امیدواری کرد که با تلاش جمعی، بتوان گام‌های مؤثری در جهت ارتقای علمی و انگیزشی دانشگاه برداشت.

موفقیت او، نمونه‌ای روشن از تأثیر علاقه صادقانه، تلاش مداوم و حمایت انسانی در مسیر پیشرفت علمی است؛ الگویی الهام‌بخش برای تمام دانشجویان و دستیاران جوانی که رؤیای خدمت در عرصه پزشکی را در سر می‌پرورانند.

دکتر صادق یوسفی، پزشک جوان و پرتلاش دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با کسب رتبه برتر در آزمون بورد تخصصی جراحی عمومی، برگ زرین دیگری بر افتخارات علمی این دانشگاه افزود. این موفقیت نتیجه سال‌ها تلاش، برنامه‌ریزی دقیق، بهره‌گیری از تجارب اساتید برجسته و پشتکار مثال‌زدنی او در مسیر علم و درمان است.

دکتر صادق یوسفی، متولد سال ۱۳۷۳ در شهرستان باخرز است. دوران تحصیلات راهنمایی و دبیرستان خود را در شهرستان تایباد گذراند و در سال ۱۳۹۲ با قبولی در آزمون سراسری، وارد رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد. وی پس از اتمام دوره پزشکی عمومی، در سال ۱۴۰۰ وارد دوره تخصصی جراحی عمومی در همین دانشگاه گردید و امسال با موفقیت این دوره را به پایان رساند.

دوران تحصیل و نقش دانشگاه در رشد علمی

دکتر یوسفی در گفتگو با وب دا اظهار داشت:دوران تحصیل من در دانشگاه علوم پزشکی مشهد یکی از دوره‌های پربار زندگی‌ام بود. در طول این سال‌ها، علاوه بر آموزش‌های تئوری و بالینی، فرصت حضور در بخش‌های مختلف بیمارستانی و یادگیری از اساتید برجسته‌ دانشگاه را داشتم. به لطف خدا، در محیطی علمی و پویا رشد کردم و تجربیات ارزشمندی در آموزش و پژوهش به دست آوردم.

وی یکی از نقاط قوت بزرگ دانشگاه علوم پزشکی مشهد را حضور اساتید توانمند در گروه جراحی عمومی دانست و افزود:تنوع بالای بیماران و تعدد بیمارستان‌های این مرکز، فرصت ارزشمندی برای ارتقای مهارت‌های جراحی و تقویت توان تصمیم‌گیری بالینی فراهم کرد.

عبور از دشواری‌ها و دستیابی به رتبه برتر

رتبه برتر بورد تخصصی، دغدغه خود را در مراحل اولیه رزیدنتی، پشت سر گذاشتن سختی‌های مسیر آموزش و رسیدن به مهارت کافی برای انجام جراحی‌ها با دقت و اطمینان عنوان کرد و گفت:به لطف خدا، همه آن دوران پشت سر گذاشته شد و اکنون در مسیر جدیدی شامل دوران سربازی و طرح تخصص قرار دارم.

این پزشک جوان درباره شیوه مطالعه برای موفقیت در آزمون بورد گفت:مطالعه منظم، برنامه‌ریزی و مرور مستمر منابع اصلی را در اولویت قرار دادم. مرور آزمون‌های سال‌های گذشته و بهره‌گیری از تجربه و راهنمایی اساتید نیز در این مسیر بسیار مؤثر بود. هدف من دستیابی به رتبه‌های برتر آزمون بود که خوشبختانه با لطف خدا محقق شد.

وی افزود:در زمان مطالعه برای آزمون بورد، تمرکزم بر مطالعه کتاب‌های اصلی بود. در حین مطالعه، نکات مهم را خلاصه‌برداری و مرور می‌کردم تا مطالب به‌صورت ماندگار در ذهنم تثبیت شود.

نقش خانواده، اساتید و همسر در موفقیت

دکتر یوسفی با اشاره به حمایت بی‌دریغ اساتید محترم و نقش پررنگ خانواده و همسر خود گفت:مسیر تخصص، به‌ویژه در سطح آزمون بورد، طبیعتاً با دشواری‌ها و فشارهای زیادی همراه است. در دوره‌هایی حجم درس بسیار زیاد بود و گاهی احساس خستگی می‌کردم، اما این لحظات را به عنوان آزمونی برای آینده می‌دیدم و سعی می‌کردم آن فشارها را تحمل کنم.

وی در ادامه افزود:من در ماه‌های منتهی به امتحان ازدواج کردم و از نعمت همراهی همسری دلسوز و فهیم برخوردار شدم که با حمایت و درک بالای خود، نقش مهمی در آرامش و تمرکز من داشت و انگیزه زیادی به من داد.

این پزشک موفق، برنامه آینده خود را گذراندن دوران سربازی و طرح تخصص اعلام کرد و گفت:در این مدت تا حد توانم در خدمت مردم و بیماران عزیز خواهم بود.

در پایان، دکتر یوسفی با قدردانی از خانواده و اساتید خود تصریح کرد:از خانواده عزیزم که همواره پشتیبان من بوده‌اند و از اساتید گران‌قدرم که با راهنمایی‌های ارزشمندشان مسیر رشد علمی مرا هموار کردند، صمیمانه سپاسگزارم.