آموزش

از سال‌های کودکی در نطنز و کاشان تا سال‌های پرکار در دانشگاه علوم پزشکی مشهد؛ دکتر مجتبی سنکیان مسیری را پیموده که در آن آموزش و پژوهش هرگز از هم جدا نبوده‌اند. وی که هم تجربه تدریس دارد و هم سال‌ها در مدیریت پژوهشی نقش‌آفرین بوده، معتقد است نظام علمی کشور زمانی معنا پیدا می‌کند که پژوهش از بند مقاله‌محوری رها شده و به حل مسائل واقعی جامعه نزدیک شود. تجربه زیسته او از کمبود امکانات، ارزیابی‌های کمّی و فاصله سیاست‌گذاری‌ها با نیازهای ملی، تصویری روشن از چالش‌های امروز دانشگاه‌های علوم پزشکی ارائه می‌دهد.

روایت زندگی و مسیر حرفه‌ای دکتر مجتبی سنکیان از دوم اردیبهشت سال ۱۳۵۰ در شهرستان ورامین آغاز می‌شود؛ جایی که او به دنیا آمد، اما به دلیل اشتغال پدرش، سال‌های مهم تحصیلی‌اش در شهرهای مختلف رقم خورده و بخش عمده‌ای از تحصیلاتش در کاشان گذشته است؛ از سوم ابتدایی تا زمان گرفتن دیپلم و پیش از آن نیز کلاس اول و دوم ابتدایی را در نطنز گذرانده بود.

پس از پایان دوران مدرسه، وارد دانشگاه آزاد شد و مدرک لیسانس خود را اخذ کرد. مسیر علمی‌اش سپس به سمت تهران کشیده شد؛ جایی که فوق‌لیسانس را از دانشگاه علوم پزشکی تهران دریافت کرد. بعدها با ادامه مسیر تخصصی خود در مشهد، موفق به اخذ دکتری ایمونولوژی از دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد.

نخستین تجربه رسمی در مقام هیئت علمی

نخستین تجربه رسمی دکتر سنکیان در مقام هیئت علمی، به سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ بازمی‌گردد؛ زمانی که به‌عنوان هیئت علمی سرباز در دانشگاه علوم پزشکی ارومیه فعالیت می‌کرد. اما سال ۱۳۸۵ نقطه‌ای تازه در مسیر او بود؛ سالی که به جمع اعضای عضو هیأت دانشگاه علوم پزشکی مشهد پیوست و از آن زمان تاکنون در این دانشگاه خدمت می‌کند. او از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ مسئولیت مدیریت توسعه فناوری معاونت پژوهشی را بر عهده داشت و اکنون نیز چند ماهی است که به‌عنوان رئیس پژوهشکده در دانشگاه فعالیت می‌کند.

وقتی صحبت به سه رکن اصلی دانشگاه؛ آموزش، پژوهش و درمان می‌رسد، دکتر سنکیان با احتیاط توضیح می‌دهد که در حوزه بالین صاحب‌نظر نیست، اما درباره آموزش و پژوهش دیدگاه روشنی دارد. او این دو بخش را دو بال جداشدنی نمی‌داند: " آموزش زمانی معنا پیدا می‌کند که استاد پیش از آن، تجربه عملی و پژوهشی مرتبط با آن موضوع را لمس کرده باشد. در تحصیلات تکمیلی، آموزش بدون پژوهش اصلاً قابل تصور نیست. حتی در کلاس‌های تئوری هم اگر استاد قبلاً روی موضوع تحقیق کرده باشد، می‌تواند اهمیت بخش‌ها را بهتر درک کند، روی نقاط مهم بیشتر تأکید کند و ضعف‌های محتوایی را بشناسد. این‌طور نیست که بدون تحقیق بتوان آموزش‌دهنده خوبی بود یا بدون آموزش محقق خوبی شد."

با این حال، او به نواقصی اشاره می‌کند که تجربه دانشگاهی‌اش آن را آشکار کرده است. مهم‌ترین چالش از نگاه او، به سیاست‌گذاری پژوهش در سطح وزارتخانه بازمی‌گردد:" سیاست‌گذاری‌های کلان بیشتر متکی به شاخص‌های بیرونی و بین‌المللی است؛ درحالی‌که انتظار دارند با همین سیاست‌ها نیازهای داخلی کشور رفع شود. ارزیابی‌ها بر اساس تعداد مقالات است، اما از عضو هیأت علمی می‌خواهند تا به نتیجه کاربردی و ملموس برسد. این دو با هم جمع نمی‌شود."

او معتقد است پژوهش باید مسیر مشخصی داشته باشد، نه اینکه تنها برای چاپ مقاله انجام شود:" هدف پژوهش باید حل یک مشکل باشد؛ حالا چه مقاله‌ای از آن منتشر بشود و چه نشود. مقاله برای مردم ملموس نیست اما اگر یک تحقیق مشکلی را حل کند، بیماری را تشخیص دهد، عارضه‌ای را بهبود دهد، مردم همراه پژوهش می‌شوند. این چیزی است که کم‌کم از سیاست‌گذاری ما فاصله گرفته است."

از نگاه او، ارزیابی‌ها در وزارتخانه باعث تشتت سیاستی شده است؛ زیرا از یک‌سو نماد بیرونی” مثل تعداد مقالات” اهمیت دارد و از سوی دیگر حل مشکلات کشور انتظار می‌رود، درحالی‌که این دو همیشه هم‌راستا نیستند: " میتوان با روش‌های مختلف تعداد مقالات را افزایش داد و رنکینگ بین‌المللی را بهتر کرد، اما این لزوماً مشکلی از مردم حل نمی‌کند. اگر ارزیابی‌ها از کمیت به کیفیت و میزان اثرگذاری تغییر کند، نتیجه بهتری به دست می‌آید."

در ادامه، بحث به آموزش در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشیده می‌شود؛ جایی که دکتر سنکیان از نواقص ساختاری سخن می‌گوید: " هرچه بودجه آموزشی و پژوهشی کمتر باشد، کیفیت آموزش پایین‌تر می‌آید. نبود امکانات، دستگاه‌های به‌روز، دسترسی دیرهنگام به منابع و محدودیت‌های ارتباطات بین‌المللی همگی تأثیر مستقیم بر آموزش دارند. ما از جهان خیلی عقب نیستیم، اما با سرعت آن‌ها هم پیش نمی‌رویم." او به کاهش چشمگیر تبادلات خارجی، رفت‌وآمدهای علمی و شرکت در همایش‌های بین‌المللی نیز اشاره می‌کند و می‌گوید این عوامل هم بر پژوهش و هم بر آموزش تأثیر گذاشته‌اند.

از نگاه دکتر سنکیان شیوه ارزیابی وزارتخانه نقش مستقیمی در رفتار استادان دارد:" استاد طوری درس می‌دهد که بر اساس آنچه از او ارزیابی می‌شود، موفق شود. اگر معیار تعداد مقاله باشد، آموزش و پژوهش همان سمت می‌روند. اگر معیار اخلاق در کلاس باشد، استاد به آن سمت متمایل می‌شود و بخشی از وقت علمی خود را از دست می‌دهد. معیار هرچه باشد، رفتار استاد هم مطابق آن تنظیم می‌شود".

وقتی گفتگو به زندگی شخصی و اوقات فراغت استاد با سابقه دانشگاه می‌رسد، نکته ای جالب بیان میشود :" من جز زمان خواب، شاید روزی سه تا چهار ساعت در خانه باشم. همان چند ساعت هم معمولاً صرف ارزیابی کلاس، آماده‌سازی اسلایدها یا نوشتن مقاله می‌شود. کار اجرایی در دانشگاه هم مزید بر علت است و بخشی از کارها به خانه منتقل می‌شود. برنامه‌ریزی برای تفریح حتی در پنجشنبه و جمعه هم سخت است".

 اما با این همه، دلبستگی دکتر سنکیان به طبیعت همچنان پابرجاست، اصالت خانواده‌اش به فیروزکوه بازمی‌گردد و حضور در طبیعت آن منطقه برایش همچنان منبع انرژی است:" سالی چند بار اگر فرصتی باشد به طبیعت می‌روم. ارتباط با طبیعت برای من همیشه از بهترین فعالیت‌ها بوده."

در بخش پایانی گفتگو، دکتر سنکیان بر اعتقاد جدی خود در زمینه پژوهش تأکید می‌کند:" من به پژوهشی معتقدم که خروجی ملموس و قابل ارائه به جامعه داشته باشد. هر عضو هیأت علمی باید خودش را موظف بداند تا پایان دوره خدمتش، چند محصول یا کارکرد اثرگذار در حوزه سلامت ارائه کند. تحقیقات باید یک لاین هدفمند داشته باشد، نه پراکندگی. شاید تعداد مقالات کم شود، اما اثرش برای کشور بیشتر خواهد بود."

دکتر سنکیان پایان سخنانش را به یک درخواست مشخص از مسئولان وزارتخانه اختصاص می‌دهد: "تقاضای من این است که خروجی پژوهش، ملاک اصلی ارزیابی قرار گیرد نه صرفاً تعداد مقالات."

رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در مراسم تقدیر از افتخارآفرینان بورد تخصصی و فوق‌تخصصی، با تأکید بر جایگاه ممتاز دانشگاه در عرصه آموزش علوم پزشکی کشور، از کسب ده‌ها رتبه برتر کشوری توسط دستیاران، دانشجویان و دانش‌آموختگان دانشگاه خبر داد.

به گزارش وب دا ، دکتر فاطمه محرری اظهار کرد: دانشگاه علوم پزشکی مشهد بار دیگر شاهد تکرار افتخارآفرینی در حوزه‌های مختلف آموزشی، پژوهشی و علمی است؛ افتخاراتی که حاصل تلاش مستمر اساتید فرهیخته، برنامه‌ریزی منسجم گروه‌های آموزشی و پشتکار مثال‌زدنی دانشجویان و دستیاران است.

وی با اشاره به کسب رتبه‌های برتر کشوری در آزمون‌های بورد تخصصی و فوق‌تخصصی افزود: در سال جاری، دانشکده پزشکی موفق به کسب ۳۷ رتبه کشوری شده است که از این تعداد، ۵ نفر موفق به کسب رتبه اول کشوری در رشته‌های تخصصی و فوق‌تخصصی شده‌اند؛ دستاوردی که نشان‌دهنده کیفیت بالای آموزش و فضای علمی پویا در این دانشکده است.

رئیس دانشکده پزشکی، نقش اساتید و مدیران گروه‌های آموزشی را در این موفقیت‌ها کلیدی دانست و تصریح کرد: بدون همراهی، حمایت علمی و ایجاد فضای آموزشی، پژوهشی و صمیمی در گروه‌ها، دستیابی به این افتخارات ممکن نبود. زحمات چندساله اساتید در دوره‌های چهار و پنج‌ساله دستیاری، زمینه‌ساز موفقیت‌های امروز است.

دکتر محرری با اشاره به چالش‌های دوره دستیاری، از جمله فشار کاری، تعدد کشیک‌ها و مسئولیت‌های درمانی، خاطرنشان کرد: دستیارانی که با برنامه‌ریزی دقیق و پشتکار این مسیر را طی می‌کنند، نه‌تنها رزومه‌ای درخشان برای آینده حرفه‌ای خود رقم می‌زنند، بلکه موجب افتخار گروه آموزشی، دانشکده و دانشگاه می‌شوند.

وی در ادامه به فرایند جذب رتبه‌های برتر به‌عنوان اعضای هیئت علمی اشاره کرد و گفت: با هماهنگی گروه‌های آموزشی، دانشکده، معاونت آموزشی دانشگاه و وزارت بهداشت، فرایند جذب و به‌کارگیری این نخبگان آغاز شده و بخش قابل توجهی از این افراد، فعالیت آموزشی و درمانی خود را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد شروع کرده‌اند.

رئیس دانشکده پزشکی همچنین از همکاری مؤثر وزارت بهداشت در جذب نیروهای فوق‌تخصصی خبر داد و افزود: امسال امکان جذب گسترده نیروهای فوق‌تخصصی مورد نیاز گروه‌های آموزشی فراهم شد و این امر نقش مهمی در تقویت توان علمی و درمانی دانشکده دارد.

دکتر محرری با اشاره به افتخارات دانشگاه در المپیادهای علمی کشور گفت: دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد در المپیادهای آموزش پزشکی، اخلاق پزشکی و استدلال بالینی موفق به کسب مدال‌های طلا و نقره کشوری شدند که این موفقیت، نتیجه تلاش مشترک اساتید و دانشجویان پرتلاش دانشگاه است.

وی در پایان، با قدردانی از تمامی اساتید، دانشجویان و دستیاران، بر اهمیت انتقال تجربیات رتبه‌های برتر به نسل‌های بعدی دستیاران تأکید کرد و گفت: اشتراک‌گذاری تجربه‌ها و برنامه‌ریزی‌های موفق، مسیر پیشرفت علمی را برای آینده هموارتر می‌کند و تداوم این افتخارآفرینی‌ها را تضمین خواهد کرد.

رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ضمن آرزوی سلامتی و موفقیت برای خانواده بزرگ دانشگاه، ابراز امیدواری کرد که این دستاوردها، زمینه‌ساز ارتقای هرچه بیشتر جایگاه علمی دانشگاه در سطح ملی و بین‌المللی باشد.

کسب رتبه‌های برتر بورد تخصصی و فوق‌تخصصی، نشانه احیای مرجعیت علمی

رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، نیز در این مراسم ، با تأکید بر جایگاه تاریخی این دانشکده در تربیت نخبگان علمی کشور، از بازگشت پرقدرت دندانپزشکی مشهد به مسیر افتخارآفرینی ملی خبر داد.

دکتر ناصر سرگلزایی با اشاره به نقش برجسته اساتید شاخص دانشکده دندانپزشکی در سطح ملی اظهار کرد: دانشکده دندانپزشکی مشهد همواره مهد پرورش اساتید و متخصصانی بوده است که امروز در سراسر کشور منشأ اثر هستند و افتخار شاگردی اساتید برجسته این دانشکده را در کارنامه علمی خود دارند.

وی افزود: هرچند در مقطعی شاهد کاهش این افتخارات بودیم، اما خوشبختانه در سال‌های اخیر، روند رو به رشد موفقیت‌ها بار دیگر آغاز شده و امروز شاهد بازگشت دانشکده دندانپزشکی به جایگاه شایسته خود در سطح کشور هستیم.

رئیس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به نتایج درخشان آزمون‌های بورد تخصصی سال جاری تصریح کرد: در سال جاری، دانشکده دندانپزشکی مشهد در هفت رشته تخصصی شرکت داشت که در پنج رشته موفق به کسب رتبه نخست و در دو رشته رتبه سوم کشوری شد؛ آماری که نشان‌دهنده توان علمی بالای اساتید و تلاش مثال‌زدنی دستیاران تخصصی است.

وی از موفقیت کم‌نظیر رشته جراحی فک و صورت به عنوان یکی از سخت‌ترین رشته‌های دندانپزشکی یاد کرد و گفت: برای نخستین‌بار، تمامی دستیاران این رشته موفق به اخذ دانشنامه تخصصی شدند که دستاوردی ارزشمند برای دانشکده محسوب می‌شود.

دکتر سرگلزایی همچنین به موفقیت چشمگیر یکی از دستیاران رشته پروتز اشاره کرد و افزود: با وجود چهار یا پنج‌ساله بودن این دوره تخصصی، یکی از دستیاران ما موفق شد دوره را در مدت سه سال به پایان برساند و هم‌زمان رتبه نخست بورد تخصصی کشور را نیز کسب کند؛ موفقیتی که در شرایط محدودیت‌های تجهیزاتی دانشکده، ارزش آن دوچندان است.

وی با قدردانی از تلاش اساتید، دستیاران و مجموعه همکاران دانشکده دندانپزشکی تأکید کرد: این افتخارات، حاصل همدلی، تعهد علمی و تلاش بی‌وقفه مجموعه دانشگاه علوم پزشکی مشهد است و امید می‌رود با استمرار این مسیر، تمامی رشته‌ها به مرجعیت علمی مورد انتظار در سطح ملی و منطقه‌ای دست یابند.

رئیس دانشکده دندانپزشکی در پایان، ضمن آرزوی سلامتی و توفیق برای اساتید و دانشجویان، ابراز امیدواری کرد: دانشگاه علوم پزشکی مشهد بار دیگر بتواند به جایگاه مرجع علمی پیشرو در کشور بازگردد و همچون گذشته، الگویی الهام‌بخش در عرصه آموزش و پژوهش علوم پزشکی باشد.

مدیر گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در مراسم تقدیر از دانشجویان و دستیاران برتر آموزشی، با قدردانی از برگزارکنندگان این برنامه، بر ضرورت توجه ویژه و مستمر به نخبگان علمی دانشگاه تأکید کرد.

به گزارش وب دا، دکتر امیر معین‌تقوی،  با اشاره به سابقه نزدیک به سه دهه فعالیت خود در دانشگاه علوم پزشکی مشهد اظهار داشت: برگزاری مراسم‌هایی از این دست که به تجلیل از رتبه‌های برتر اختصاص دارد، در مقایسه با جلسات معمول آموزشی کمتر اتفاق افتاده است. استمرار چنین برنامه‌هایی می‌تواند نقش مهمی در افزایش انگیزه، امیدآفرینی و قدردانی از تلاش‌های صادقانه دانشجویان ممتاز، به‌ویژه در شرایط دشوار کنونی، ایفا کند.

مدیر گروه پریودانتیکس با بیان اینکه افتخارات علمی دانشجویان پیش از هر چیز متعلق به خود آنان و سپس مایه مباهات مجموعه دانشگاه است، خاطرنشان کرد: دانشگاه علوم پزشکی مشهد از ظرفیت‌های علمی کم‌نظیری برخوردار است و انتظار می‌رود از توانمندی این نخبگان در مسیر ارتقای علمی و آینده دانشگاه بیش از پیش بهره‌برداری شود.

وی همچنین با اشاره به تجربه شخصی خود به عنوان دانش‌آموخته و عضو هیأت علمی این دانشگاه گفت: بازگشت به دانشگاه و خدمت در مجموعه‌ای که سال‌ها محل تحصیل بوده، مسئولیتی ارزشمند و افتخاری بزرگ است. این دانشگاه محیطی علمی و اخلاقی است که اساتید و مسئولان آن، علی‌رغم محدودیت‌ها و شرایط سخت، همواره در تلاش بوده‌اند بهترین بستر آموزشی را برای دانشجویان فراهم کنند.

دکتر معین‌تقوی در ادامه به دستاوردهای گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی اشاره کرد و گفت: این گروه با اتکا به توان علمی اعضای هیأت علمی، برگزاری دوره‌های آموزشی، و جذب دانشجویان و دستیاران بین‌المللی، توانسته است به‌عنوان یکی از گروه‌های موفق و مرجع کشور و حتی در سطح بین‌المللی شناخته شود. کسب چندین رتبه نخست کشوری طی سال‌های اخیر و حضور مؤثر در کنگره‌های علمی، گواهی بر این جایگاه است.

وی با تأکید بر ماهیت فناوری‌محور رشته دندانپزشکی، خواستار توجه و سرمایه‌گذاری بیشتر در حوزه آموزش و زیرساخت‌های علمی شد و افزود: با وجود شرایط اقتصادی دشوار، حمایت هدفمند از گروه‌های آموزشی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ و ارتقای جایگاه علمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد داشته باشد.

در پایان، مدیر گروه پریودانتیکس ضمن قدردانی از مسئولان آموزشی و اساتید دانشکده، بار دیگر موفقیت دانشجویان و دستیاران برتر را تبریک گفت و از آنان خواست با قدر دانستن این مسیر، تلاش خود را در جهت پیشرفت فردی و ارتقای مجموعه دانشگاه دوچندان کنند.

دکتر سیدمحسن سلطانی، متخصص مغز و اعصاب و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، و دکتر مهسا اکبری، متخصص پاتولوژی و رئیس بخش پاتولوژی بیمارستان امید، یکی از زوجین فعال در عرصه علوم پزشکی کشور هستند که از رهگذر سالها فعالیت در این فضا تصویری از تعهد، تخصص و فعالیت حرفه‌ای در دانشگاه علوم پزشکی مشهد را ارائه می‌دهند.

دکتر سلطانی، متولد ۱۳۶۱ در تربت‌حیدریه، پس از گذراندن دوره پزشکی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و طرح خدمت در استان سیستان و بلوچستان، از سال ۱۳۹۰ وارد دوره تخصص مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و پس از فارغ‌التحصیلی، دوره طرح تخصصی خود را در شهرستان تایباد با مسئولیت‌های اجرایی شامل ریاست بخش اورژانس و مسئول فنی بیمارستان خاتم‌الانبیاء به پایان رساند. از سال ۱۴۰۰، دوره فلوشیپ بیماری‌های عروق مغزی را گذراند و از فروردین ۱۴۰۲ به عنوان عضو هیأت علمی و فلوشیپ بیماری‌های عروق مغزی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد مشغول فعالیت است و در حوزه آموزش، درمان و پژوهش، دانشجویان پزشکی عمومی، رزیدنت‌ها و دانشجویان فلوشیپ را آموزش می‌دهد و تمرکز اصلی فعالیتش بر ارتقای کیفیت درمان بیماران مبتلا به بیماری‌های مغزی و عروقی است.

دکتر اکبری هم، متولد ۱۳۶۲ در همان شهرستان، پس از اتمام دوره پزشکی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دو سال خدمت در طرح نیروی انسانی، وارد دوره دستیاری پاتولوژی شد و در سال ۱۳۹۵ با کسب رتبه نخست بورد تخصصی کشوری فارغ‌التحصیل شد و از همان سال به عنوان عضو هیأت علمی در بیمارستان امید مشغول خدمت شد و در سال 1399نیز به عنوان مسئول فنی و رئیس بخش پاتولوژی بیمارستان امید فعالیت می‌کند و مدیریت بخش‌های کلینیکال و آناتومیکال پاتولوژی را بر عهده دارد. او مسئولیت تشخیص ضایعات توموری و غیرتوموری، مدیریت آزمایش‌های تخصصی و پشتیبانی از تصمیمات درمانی بیماران را دارا بوده و همزمان به آموزش رزیدنت‌ها و پژوهش‌های مرتبط با پاتولوژی می‌پردازد.

در این گفت‌وگو، هر دو استاد بر اهمیت سه حوزه آموزش، پژوهش و درمان تأکید داشته و دکتر سلطانی توضیح می دهد که فعالیت درمانی بخش بزرگی از زمان را می‌گیرد اما آموزش و پژوهش نیز در کنار آن باید ادامه داشته باشد تا مسئولیت حرفه‌ای هیأت علمی به‌طور کامل محقق شود. دکتر اکبری نیز معتقد است که محدودیت نیرو و تجهیزات در بیمارستان‌های دولتی، به ویژه در حوزه پاتولوژی، فشار کاری را افزایش داده و تمرکز وی را به حوزه درمان معطوف نموده است. وی تصریح کرد: کمبود نیروی آموزش‌دیده و تجهیزات تخصصی مانند کیت‌های ایمونوهیستوشیمی باعث می‌شود بسیاری از فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی به تعویق بیفتد و تمرکز اصلی روی تشخیص بیماران باشد.

هر دو استاد بر چالش‌های موجود در حوزه آموزش و پژوهش و ضرورت حمایت‌های مالی و نیروی انسانی تأکید کردند و دکتر سلطانی معتقد است که فراهم کردن بستر مناسب برای جذب و آموزش دانشجویان علاقه‌مند به هیأت علمی از همان ابتدا می‌تواند انگیزه و کیفیت آموزش را افزایش دهد. دکتر اکبری نیز توضیح داد که تجهیزات تخصصی و دسترسی به کیت‌های تشخیصی با کیفیت، نقش حیاتی در ارائه نتایج دقیق به بیماران دارد و کمبود آن‌ها روند درمان و پژوهش را مختل می‌کند.

دکتر سلطانی و دکتر اکبری همچنین شاخص‌های استاد موفق در دانشگاه را ترکیبی از صلاحیت علمی، اخلاق حرفه‌ای و تعهد به آموزش و پژوهش می‌دانند و به اعتقاد آن‌ها، یک استاد باید بتواند همزمان در حوزه درمان، آموزش و پژوهش فعالیت کند و تجربه و تخصص خود را به دانشجویان و رزیدنت‌ها منتقل کند تا نسل آینده متخصصان با مهارت و توانمندی کامل تربیت شوند.

این زوج هیأت علمی، با مدیریت همزمان بیمارستان و کلاس درس، اجرای پژوهش‌های علمی و آموزش دانشجویان و رزیدنت‌ها، نمونه‌ای از تعهد حرفه‌ای و نقش کلیدی استادان دانشگاه در توسعه آموزش و درمان در کشور هستند. مسیر حرفه‌ای آن‌ها نشان می‌دهد که موفقیت در دانشگاه نه تنها نیازمند تخصص علمی است، بلکه تلاش مستمر، مدیریت زمان و هماهنگی بین فعالیت‌های درمانی، آموزشی و پژوهشی نیز نقش حیاتی دارد.