دانش


دکتر سیامک زارعی قنواتی، مجری طرح پژوهشی «ارزیابی میزان توافق بین رفرکشن مبتنی بر ویوفرونت، بدون سیکلوپلژیک و سیکلوپلژیک با رفرکشن مانیفست بر اساس وضعیت انکساری و محور آستیگماتیسم» گفت: در فرایند این پژوهش از دستگاه ویوفرنت (WFR) استفاده شد؛ ابزاری که در سنجش نمره چشم از دقت قابل قبولی برخوردار است، هرچند در برخی موارد به بررسی‌های تکمیلی نیاز دارد.

به گزارش وب‌دا، دکتر زارعی قنواتی در گفت‌وگو با وب‌دا، پیرامون جزئیات این طرح اظهار کرد: این مطالعه با کد تحقیقاتی 4040186 و با هدف پاسخ به این پرسش که «آیا فناوری‌های نوین می‌توانند جایگزین روش‌های سنتی تعیین نمره چشم شوند؟» بر روی ۱۱۱ چشم بیمار در کلینیک نورآفرین مشهد انجام شده است.

وی ادامه داد: با توجه به افزایش روزافزون جراحی‌های اصلاح عیوب انکساری، دقت اندازه‌گیری نمره چشم اهمیتی دوچندان یافته است. در این پژوهش، عملکرد دستگاه ویوفرنت مبتنی بر سنسور پیرامیدال با سه روش رایج شامل رفرکشن مانیفست (MR)، رفرکشن سیکلوپلژیک (CR) و رفرکشن غیرسیکلوپلژیک (NCR) مقایسه شد.

عضو هیئت علمی دانشگاه همچنین گفت: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد دستگاه ویوفرنت در اکثر موارد، به‌ویژه در بیماران نزدیک‌بین (میوپ)، تطابق بالایی با روش‌های مرسوم سنجش نمره چشم دارد.

دکتر زارعی قنواتی در این خصوص توضیح داد: میزان توافق در اندازه‌گیری مؤلفه‌های اصلی نمره چشم بسیار قابل توجه بود و این موضوع نشان می‌دهد WFR می‌تواند به‌عنوان ابزاری سریع و مدرن، دقت مناسبی را در اختیار پزشکان قرار دهد.

با این حال، پژوهشگران به نکته‌ای ظریف در مورد بیماران دوربین (هایپروپ) نیز دست یافتند. دکتر زارعی قنواتی در این زمینه یادآور شد: دستگاه WFR در افراد دوربین، تمایل دارد نمراتی نزدیک‌بینانه‌تر از مقدار واقعی گزارش کند. این یافته نشان می‌دهد که هرچند ویوفرنت ابزاری کارآمد است، اما در این گروه از بیماران ممکن است نیاز به تفسیر محتاطانه‌تر و تأیید نتایج با روش‌های دیگر وجود داشته باشد. همچنین بررسی انواع آستیگماتیسم نیز توافق بالایی را میان روش‌های مختلف نشان داد.

وی افزود: بر اساس این یافته‌ها، پیشنهاد می‌شود دستگاه ویوفرنت به‌عنوان یک ابزار غربالگری و ارزیابی اولیه، به‌ویژه پیش از جراحی‌های اصلاح عیوب انکساری، مورد استفاده قرار گیرد تا زمان معاینات کاهش یابد. با این حال، تأکید می‌شود در مواردی که بیمار دوربین است یا شرایط خاصی وجود دارد، نتایج WFR با روش‌های دقیق‌تر مانند رفرکشن سابجکتیو یا رفرکشن سیکلوپلژیک تأیید شود تا از بروز هرگونه خطا در تصمیم‌گیری‌های درمانی جلوگیری به عمل آید.

لینک گوگل اسکالر مجری

https://scholar.google.com/citations?user=hAQd38cAAAAJ&hl=en

272.jpg - 46.75 kB

 

 


رئیس هیئت‌مدیره شرکت فناور «امدادسازی آوران شرق» از شرکت های زیر پوشش پارک علم و فناوری سلامت دانشگاه علوم پزشکی مشهد از تولید سالانه حدود ۲۰ هزار پک امدادی در این مجموعه خبر داد و گفت: توسعه تولید و بومی‌سازی تجهیزات حیاتی امداد و نجات می‌تواند نقش مهمی در افزایش آمادگی کشور برای مدیریت حوادث و نجات جان مصدومان ایفا کند.

دکتر زارع در گفت‌وگو با خبرنگار وبدا اظهار کرد: شرکت امدادسازی آوران شرق به عنوان یک شرکت فناور مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مشهد از اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۹ فعالیت خود را در این مجموعه آغاز کرده است. این شرکت با بیش از ۲۵ سال تجربه در حوزه امداد و نجات و طب رزم، امروز به یکی از مجموعه‌های فعال در طراحی و تولید تجهیزات امدادی در کشور تبدیل شده است.

وی با اشاره به گستره محصولات این شرکت افزود: فعالیت‌های این مجموعه از تولید تجهیزات امداد اولیه تا طراحی و ساخت سامانه‌های پرتابل بیمارستانی را دربر می‌گیرد. در حوزه آمادی نیز سامانه‌هایی مانند آشپزخانه‌های سیار، سرویس‌های بهداشتی، نانوایی‌های سیار و همچنین سامانه‌های امدادی و درمانی شامل پست‌های اورژانس، آزمایشگاه، رادیولوژی، سی‌سی‌یو، آی‌سی‌یو، دیالیز و سی‌تی‌اسکن طراحی و تولید شده است.

رئیس هیئت‌مدیره شرکت امدادسازی آوران شرق با اشاره به یکی از محصولات شاخص این مجموعه گفت: «تورنیکت» از مهم‌ترین تجهیزات حوزه امداد و نجات است که نمونه‌های وان‌هندل تاکتیکال آن در این شرکت طراحی و تولید شده و موفق به دریافت ثبت اختراع و مجوز تجهیزات پزشکی کشور شده است. همچنین پروانه تولید این محصول از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت صادر شده است.

وی ادامه داد: از دیگر محصولات این شرکت می‌توان به پک‌های امدادی اشاره کرد؛ مجموعه‌ای از تجهیزات تخصصی که برای مدیریت جراحت از لحظه وقوع حادثه تا انتقال مصدوم در سامانه‌های امدادی طراحی شده‌اند.

گام در مسیر توسعه صادرات

دکتر زارع با اشاره به حضور محصولات این شرکت در بازارهای خارجی گفت: بخشی از تولیدات شرکت امدادسازی آوران شرق تاکنون به کشور افغانستان صادر شده و برنامه‌ریزی برای توسعه بازارهای صادراتی در دستور کار قرار دارد.

وی افزود: در حال حاضر تولید سالانه این شرکت به حدود ۲۰ هزار پک امدادی رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال‌های گذشته و تولید ۱۰ تا ۱۲ هزار پک در سال، رشد قابل توجهی را نشان می‌دهد.

ضرورت وجود تجهیزات کنترل خونریزی در هر خانه و خودرو

رئیس هیئت‌مدیره این شرکت فناور با تأکید بر اهمیت فرهنگ‌سازی در حوزه امداد و نجات گفت: اگرچه مراکز امدادی و درمانی از مخاطبان اصلی محصولات ما هستند، اما فروش آنلاین نیز فعال است و تلاش داریم تجهیزات کنترل خونریزی در میان عموم مردم بیشتر شناخته شود.

وی تصریح کرد: تجهیزاتی مانند تورنیکت باید در هر خودرو و حتی در هر خانه وجود داشته باشد؛ زیرا کارکرد اصلی آن کنترل خونریزی است و بیش از ۸۰ درصد مرگ‌ومیر در حوادث ناشی از خونریزی شدید رخ می‌دهد. آشنایی مردم با این ابزار ساده اما حیاتی می‌تواند در بسیاری از حوادث، جان مصدومان را نجات دهد.

کیفیت رقابتی با یک‌دهم قیمت نمونه خارجی

دکتر زارع با اشاره به مزیت رقابتی محصولات این شرکت گفت: برخی محصولات مشابه داخلی و خارجی دارند، اما یکی از انواع تورنیکت‌های تولیدی این شرکت در کشور به‌صورت انحصاری تولید می‌شود.

وی افزود: نمونه خارجی این محصول حدود ۵۸ دلار قیمت دارد، در حالی که نمونه تولیدی این شرکت با قیمت حدود ۴ دلار عرضه می‌شود؛ قیمتی که معادل تقریباً یک‌دهم نمونه خارجی است.

رئیس هیئت‌مدیره شرکت امدادسازی آوران شرق در پایان تأکید کرد: با وجود قیمت رقابتی، کیفیت در تولید محصولات اولویت اصلی ماست و برای تمامی تجهیزات تولیدی نیز یک سال گارانتی تعویض در نظر گرفته شده است؛ اقدامی که بیانگر اعتماد به کیفیت تولید داخلی و توانمندی متخصصان کشور است.

268.jpg - 60.25 kB

 

 


248.jpg - 15.99 kBطرح پژوهشی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، راهکاری نوآورانه برای بهبود کیفیت زندگی بیماران مزمن

خستگی یکی از شایع‌ترین و آزاردهنده‌ترین عوارض در بیماران تحت همودیالیز است؛ عارضه‌ای که نه‌تنها کیفیت زندگی بیماران را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه انجام فعالیت‌های روزمره، ایفای نقش‌های خانوادگی و اجتماعی و حتی تبعیت درمانی را نیز با اختلال مواجه می‌کند. در همین راستا، دکتر محمود بخشی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، پژوهشی را با محوریت اثربخشی هزینه‌فایده برنامه تمرینات حرکتی مبتنی بر واقعیت افزوده برای کاهش خستگی این بیماران به پایان رسانده است.

دکتر بخشی با تأکید بر اهمیت رویکردهای علمی و اقتصادی در مراقبت از بیماران مزمن، گفت: در تصمیم‌گیری‌های بالینی سنتی، اغلب تمرکز بر پیامدهایی همچون اثربخشی درمان، مورتالیتی و موربیدیتی است، در حالی‌که بسیاری از مداخلات درمانی از منظر هزینه‌اثربخشی به‌طور کامل ارزیابی نشده‌اند. به گفته وی، مداخلاتی که در عین اثربخشی، هزینه کمتری دارند باید در اولویت قرار گیرند.

وی با اشاره به نقش پرستاری در مدیریت منابع سلامت افزود: حرفه پرستاری اگرچه همواره به‌عنوان یک رکن مراقبتی شناخته می‌شود، اما پرستاران می‌توانند با استفاده منطقی از تجهیزات، کاهش هدررفت منابع و ارتقای نتایج مراقبتی، نقش مؤثری در مدیریت اقتصادی خدمات بیمارستانی ایفا کنند.

واقعیت افزوده؛ ابزاری نو برای افزایش انگیزه بیماران بر اساس این پژوهش، بیماری مزمن کلیه در مراحل پیشرفته منجر به وابستگی بیمار به همودیالیز می‌شود و خستگی، شایع‌ترین عارضه این فرایند درمانی است؛ به‌گونه‌ای که در منابع مختلف، شیوع آن در بیماران دیالیزی بیش از ۶۰ درصد گزارش شده است. در ایران نیز بیش از ۶۰ درصد بیماران تحت همودیالیز از خستگی شدید رنج می‌برند؛ وضعیتی که بر کیفیت زندگی، توان انجام فعالیت‌های روزانه و مراقبت از خود اثر مستقیم دارد.

دکتر بخشی با بیان اینکه ورزش و فعالیت بدنی متناسب از راهبردهای مؤثر در کنترل خستگی این بیماران است، اظهار کرد: با وجود شواهد قابل توجه درباره اثربخشی ورزش، میزان پایبندی بیماران همودیالیز به برنامه‌های ورزشی پایین است. از این‌رو، استفاده از فناوری‌های نوین آموزشی مانند واقعیت افزوده می‌تواند جذابیت، درک بهتر حرکات و انگیزه بیماران را برای انجام تمرینات افزایش دهد.

اجرای یک کارآزمایی بالینی تصادفی

این مطالعه به‌صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی و با مشارکت ۶۰ بیمار تحت همودیالیز که به بیمارستان منتصلیه و مراکز دیالیز هدایت و محبان مشهد مراجعه می‌کردند، انجام شد. بیماران به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند.

در گروه مداخله، یک پمفلت واقعیت افزوده طراحی شد که با اسکن آن از طریق تلفن همراه یا تبلت، حرکات ورزشی به‌صورت ویدیویی و مرحله‌به‌مرحله برای بیمار نمایش داده می‌شد. این پمفلت با همکاری تیم پژوهشی و تیم مهندسی محتوای واقعیت افزوده تهیه شد و بر بستر اندروید توسعه یافت.

برنامه تمرینات حرکتی نیز شامل مجموعه‌ای از حرکات کششی و تقویتی برای عضلات اصلی درگیر در فعالیت‌های روزمره از جمله عضلات ساق پا، چهارسر ران، همسترینگ، عضلات قفسه سینه، پشت، دو سر بازو، شانه‌ها و عضلات شکمی بود. هر حرکت ۲۰ بار تکرار می‌شد و در برخی حرکات، استفاده از باند کشی مقاومتی نیز لازم بود.

جزئیات اجرای مداخله

گروه مداخله: تمرینات را یک روز در میان، هر بار به مدت ۲۵ دقیقه، حدود ساعت ۵ عصر و در منزل انجام دادند. این مداخله به مدت ۶ هفته اجرا شد و در روزهای دیالیز، تمرین انجام نمی‌شد.

گروه کنترل: همان تمرینات را با استفاده از پمفلت ساده، سه بار در هفته و هر بار ۲۵ دقیقه، طی ۶ هفته انجام دادند.

نتایج پژوهش چه بود؟

یافته‌های این مطالعه نشان داد که هر دو نوع پمفلت ساده و واقعیت افزوده در کاهش خستگی بیماران مؤثر بودند. با این حال، پمفلت مبتنی بر واقعیت افزوده به دلیل ارائه مرحله‌ای اطلاعات، نمایش تصویری حرکات و تسهیل یادگیری، کاهش معنادارتری در خستگی بیماران ایجاد کرد

به گفته دکتر بخشی، این اثر مثبت از طریق افزایش انگیزه، بهبود یادگیری حرکات و ارتقای پایبندی به برنامه تمرینی حاصل شده است.

در عین حال، تحلیل‌های اقتصادی نشان داد که پمفلت ساده از نظر هزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر از نسخه واقعیت افزوده است. با این وجود، نتایج پژوهش حاکی از آن است که در صورت استفاده بلندمدت، نسبت هزینه‌اثربخشی واقعیت افزوده می‌تواند بهبود یابد و حتی در آینده به گزینه‌ای رقابتی‌تر تبدیل شود.

قدردانی از همراهی خانواده بیماران و تیم پژوهش

دکتر بخشی در پایان با قدردانی از خانواده‌های بیماران شرکت‌کننده در این طرح پژوهشی گفت: همراهی صبورانه خانواده‌ها در اجرای این مطالعه نقش مهمی در پیشبرد آن داشت. وی همچنین از همکاری همکاران و تیم مهندسی که در طراحی و اجرای محتوای واقعیت افزوده مشارکت داشتند، تشکر کرد.

وی تأکید کرد: ارتقای حرفه پرستاری تنها از مسیر خدمت صادقانه و مبتنی بر مراقبت علمی امکان‌پذیر است. توجه به کیفیت خدمات، کاهش هدررفت منابع و انتخاب مداخلات اثربخش و کم‌هزینه، از اصول اساسی در توسعه مراقبت پرستاری مبتنی بر شواهد است.

مخاطبان برای دریافت این مقاله می توانند به نشانی ذیل مراجعه کنند.

https://scholar.google.com/citations?user=rYMMDVYAAAAJ&hl=en

 

 


پژوهشگران دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد موفق شدند با بهره‌گیری از فناوری نانو، فرمولاسیون جدیدی برای بهبود درمان آلوپسی آندروژنیک طراحی کنند؛ فرآورده‌ای که در مطالعات حیوانی نتایج امیدوارکننده‌ای در افزایش رشد و ضخامت مو داشته است.

دکتر بیژن ملائکه، استاد گروه فارماسیوتیکس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گفتگو با وب دا با اشاره به شیوع گسترده آلوپسی آندروژنیک اظهار کرد: این بیماری شایع‌ترین نوع ریزش مو در میان جمعیت‌های مختلف محسوب می‌شود و به همین دلیل، یافتن روش‌های درمانی مؤثرتر همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است.

وی افزود: ویژگی‌های منحصربه‌فرد نانوذرات از جمله نفوذ بهتر در بافت‌ها، آزادسازی آهسته و کنترل‌شده دارو و افزایش پایداری فرآورده‌های دارویی، استفاده از فناوری نانو در حوزه دارورسانی را بسیار کاربردی و جذاب کرده است.

استاد گروه فارماسیوتیکس دانشکده داروسازی مشهد ادامه داد: طی دو سال گذشته، پروژه‌هایی با هدف طراحی فرمولاسیون‌های نوین برای درمان آلوپسی آندروژنیک در دانشکده داروسازی آغاز شد و در نتیجه آن، تیم تحقیقاتی موفق به توسعه فرمولاسیونی مبتنی بر فناوری نانو شد.

وی توضیح داد: در دو مطالعه جداگانه، فرمولاسیون‌هایی حاوی نانوذرات کتوکونازول و ماینوکسیدیل طراحی و تولید شد و برای افزایش اثربخشی درمان، از عصاره‌های گیاهی رزماری و نخل اره‌ای نیز در ترکیب این فرآورده‌ها استفاده شد.

دکتر ملائکه با اشاره به نتایج مطالعات انجام‌شده گفت: بررسی‌های حیوانی نشان داد این فرآورده‌های نانویی در مقایسه با محصولات تجاری موجود، تأثیر بیشتری در افزایش طول و ضخامت مو دارند.

وی درباره فناوری مورد استفاده در تولید این فرآورده‌ها نیز اظهار کرد: این نانوفرمولاسیون‌ها با استفاده از روش میکروفلوئیدیک تولید شده‌اند که از پیشرفته‌ترین روش‌های ساخت نانوذرات در دنیا به شمار می‌رود.

استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطرنشان کرد: با توجه به نتایج امیدوارکننده به‌دست‌آمده در مطالعات حیوانی، برنامه‌ریزی برای آغاز کارآزمایی‌های بالینی انسانی در دستور کار قرار گرفته است.

وی در پایان گفت: این طرح با حمایت مالی معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مشهد و در قالب پایان‌نامه دکترای عمومی داروسازی توسط دکتر کیانا نخعی و دکتر مریم رضازاده اجرا شده است و دکتر شیوا گل‌محمدزاده، دکتر اسما محمودی، دکتر امیر عماد خیریه و دکتر موسوی شایق نیز در اجرای این پروژه همکاری داشته‌اند.

https://scholar.google.com/citations?hl=en&user=WY8EEp8AAAAJ

 

262.jpg - 103.49 kB

 

 


پژوهش جدیدی که توسط گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده است، نشان می‌دهد مواجهه با میدان‌های مغناطیسی ایستا در محیط‌های کاری حتی در محدوده استانداردهای مجاز نیز می‌تواند بر کیفیت خواب کارگران تأثیر منفی بگذارد. این یافته‌ها ضرورت بازنگری در راهکارهای کنترلی و اتخاذ اقدامات پیشگیرانه مؤثرتر را برجسته می‌کند.

به گزارش وب‌دا، این پژوهش با هدف بررسی اثر مواجهه با میدان‌های مغناطیسی ایستا بر کیفیت خواب کارگران یک نیروگاه سیکل ترکیبی توسط دکتر محمد نورمحمدی، استادیار گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، به همراه همکاران انجام شده است.

در این مطالعه که بر روی ۱۸۵ نفر از کارگران انجام شد، میزان مواجهه با میدان مغناطیسی با استفاده از دستگاه‌های دقیق اندازه‌گیری ارزیابی و کیفیت خواب افراد نیز با بهره‌گیری از پرسشنامه استاندارد پیتسبورگ (PSQI) بررسی شد

نتایج این پژوهش نشان داد میانگین شدت میدان مغناطیسی ایستا در محیط مورد مطالعه ۲۲/۶۵ میلی‌تسلا بوده است. بر اساس یافته‌ها، ۴۶/۴۸ درصد از شرکت‌کنندگان دارای کیفیت خواب نامطلوب و ۵۳/۵۲ درصد دارای کیفیت خواب مطلوب بودند.

تحلیل داده‌ها همچنین نشان داد با افزایش هر یک سال سن، احتمال تجربه کیفیت خواب ضعیف ۰/۳۲ واحد افزایش می‌یابد. علاوه بر این، با افزایش هر یک میلی‌تسلا مواجهه با میدان مغناطیسی، احتمال تجربه کیفیت خواب ضعیف ۰/۱۶ واحد بیشتر می‌شود.

این نتایج نشان می‌دهد حتی مواجهه با میدان‌های مغناطیسی در محدوده‌های مجاز نیز ممکن است به کاهش کیفیت خواب منجر شود و با افزایش سطح مواجهه، احتمال بروز اختلالات خواب نیز بیشتر خواهد شد

بر اساس نتایج این پژوهش، یک گزارش خلاصه سیاستی تدوین شده که گزینه‌های مدیریتی برای کنترل مواجهه با میدان‌های مغناطیسی در محیط‌های کاری را در سه سطح زمانی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت دسته‌بندی می‌کند.

در اقدامات کوتاه‌مدت، بر آموزش و آگاه‌سازی کارگران و مدیران و همچنین پایش مستمر و دقیق سطح میدان‌های مغناطیسی در محیط کار تأکید شده است

در اقدامات میان‌مدت، توسعه پژوهش‌های علمی درباره اثرات سلامت‌محور این میدان‌ها و تقویت اقدامات پیشگیرانه از جمله ارائه مشاوره تخصصی و آموزش خودمراقبتی به کارگران پیشنهاد شده است.

در اقدامات بلندمدت نیز بر ضرورت همکاری نهادهای دولتی و غیردولتی برای تدوین دستورالعمل‌های ایمنی جامع‌تر و بهبود ساختاری شرایط کاری به منظور کاهش میزان مواجهه تأکید شده است

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد صرف رعایت استانداردهای فعلی برای حفاظت از سلامت نیروی کار کافی نیست و لازم است رویکردی مبتنی بر مدیریت هوشمندانه ریسک برای کاهش اثرات بالقوه این میدان‌ها در محیط‌های کاری اتخاذ شود.

لینک مقاله

https://jreh.mums.ac.ir/article_27478.html

DOI

https://doi.org/10.22038/jreh.2026.27478

205.jpg - 81.51 kB

 

اطلاعات تماس سامانه خبری وب دا

Image
آدرس: مشهد، خیابان دانشگاه، ساختمان قرشی
کد پستی :۹۱۷۷۸۹۹۱۹۱
نمابر: ۳۸۴۳۶۸۲۷ ۰۵۱
رایانامه :webda@mums.ac.ir
سامانه پیام کوتاه: ۳۰۰۰۲۱۹۱
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image