کارکنان

مدیر پرستاری بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد گفت: شهید حسین عشقی به ما آموخت که چگونه می‌توان در دشوارترین شرایط، با عشق، ایثار و ازخودگذشتگی، اخلاق حرفه‌ای و انسانیت را به عالی‌ترین شکل ممکن معنا کرد.

دکتر محمدحسام شریفی‌پور در گفتگو با وب دا با اشاره به شخصیت والای این پرستار شهید اظهار داشت: در مسیر پر فراز و نشیب خدمت‌رسانی، برخی انسان‌ها همچون چراغی روشن مسیر را برای دیگران نمایان می‌کنند و حسین عشقی بدون تردید یکی از این الگوهای ماندگار است؛ انسانی که زندگی‌اش سرشار از معنای خدمت، فداکاری و آرامش‌بخشی به بیماران بود.

حضور داوطلبانه در اوج بحران کرونا

وی تصریح کرد: شهید عشقی، که در کسوت پرستاری همواره در صف اول مراقبت از بیماران قرار داشت، در دوران همه‌گیری کرونا با روحیه‌ای آرام، متین و سرشار از مسئولیت‌پذیری، داوطلبانه به بخش مراقبت‌های ویژه بیماران کرونایی پیوست. این تصمیم از سر اجبار نبود؛ بلکه از عشق به همنوع و اعتقاد عمیق به رسالت حرفه‌ای سرچشمه می‌گرفت.

مدیر پرستاری بیمارستان افزود: او در روزهایی که بخش‌های ICU با شرایط بحرانی روبه‌رو بودند، علاوه بر انجام دقیق وظایف حرفه‌ای، با گفتار آرامش‌بخش و امیدآفرین خود تسلی‌بخش بیماران و دلگرمی خانواده‌های آنان بود. حضور او فضای اطمینان و آرامش در دل دشوارترین روزهای بحران ایجاد می‌کرد.

خدمات انسان‌دوستانه فراتر از وظیفه

دکتر شریفی‌پور با تأکید بر اینکه فعالیت‌های انسان‌دوستانه شهید عشقی فقط به دوران کرونا محدود نبود، گفت: او روحیه خدمت‌رسانی بی‌نظیری داشت و در بسیاری از مأموریت‌های امدادی در حوادث طبیعی مانند زلزله و سیل، به‌صورت داوطلبانه حضور یافت و به یاری هم‌میهنان خود شتافت.

وی ادامه داد: این رویکرد مسئولانه و روحیه نوع‌دوستی، همواره بخش جدایی‌ناپذیر شخصیت این پرستار ایثارگر بود و هر جا که نیاز به کمک وجود داشت، او پیش‌قدم می‌شد.

خدمت‌رسانی در شرایط پرخطر

مدیر پرستاری مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی شهید هاشمی‌نژاد خاطرنشان کرد: شهید عشقی پیش‌تر نیز تجربه حضور داوطلبانه در عرصه‌های سخت خدمت‌رسانی را داشت و در آخرین مأموریت خود به‌عنوان پرستار طب رزم، در کنار سایر نیروهای امدادی به یاری آسیب‌دیدگان پرداخت و خدمات مهمی در حوزه مراقبت از مجروحان ارائه داد.

وی افزود: این پرستار نمونه، در حین خدمت‌رسانی و در شرایطی که برای نجات جان دیگران تلاش می‌کرد، به فیض شهادت نائل آمد و نامی ماندگار از خود به یادگار گذاشت.

الگویی برای نسل امروز و فردا

دکتر شریفی‌پور گفت: شهادت حسین عشقی، پایانی بر زندگی دنیوی او بود، اما آغازگر فصلی نو در تبیین معنای واقعی ایثار برای نسل‌های آینده شد. او در دو میدان کاملاً متفاوت،مراقبت از بیماران در روزهای سخت کرونا و خدمت‌رسانی در شرایط پرخطر مفهوم فداکاری را به‌زیباترین شکل ممکن معنا کرد.

وی تأکید کرد: آرامش، متانت، تعهد کاری و روحیه داوطلبانه این پرستار شهید، به‌ویژه در دوران بحران کرونا، الهام‌بخش تمامی همکاران حوزه سلامت بود و شهادتش در حین خدمت، اوج ازخودگذشتگی او را به تصویر کشید.

مدیر پرستاری بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد در پایان گفت: شهید عشقی الگویی ارزشمند برای جامعه پرستاری و همه خدمت‌گزاران مردم است و یاد و نام او همواره زنده خواهد ماند.

سرپرست مدیریت سرمایه انسانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از آغاز فرآیند ارزیابی و بررسی مدارک داوطلبان دعوت‌شده در مرحله تکمیل ظرفیت آزمون استخدام پیمانی شهریورماه ۱۴۰۴ وزارت بهداشت در این دانشگاه خبر داد.

دکتر ابوالفضل منصوری‌کیا در گفت‌وگو با وب‌دا با اشاره به پایان ثبت‌نام مرحله تکمیل ظرفیت آزمون استخدامی سال ۱۴۰۴ و اعلام نتایج اولیه از سوی مرکز آزمون سازمان جهاد دانشگاهی اظهار کرد: بر اساس فهرست اعلام‌شده، داوطلبان دارای حد نصاب تا دو برابر ظرفیت در شغل‌محل‌های بهداشتی و درمانی برای تشکیل پرونده و بررسی مدارک دعوت شده‌اند.

وی افزود: مدارک داوطلبان بر اساس خوداظهاری ثبت‌شده، مستندات بارگذاری‌شده در سامانه و همچنین مفاد دفترچه آزمون استخدامی مورد بررسی قرار می‌گیرد و نتایج آن در سامانه جهاد دانشگاهی ثبت می‌شود تا فرآیند اعلام نتیجه و ورود افراد به مرحله ارزیابی نهایی انجام شود.

سرپرست مدیریت سرمایه انسانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به برگزاری ارزیابی‌های تخصصی برای برخی رشته‌ها گفت: با هماهنگی‌های انجام‌شده میان مدیریت سرمایه انسانی، مدیریت حراست، مدیریت هسته گزینش و مدیریت بازرسی دانشگاه و با همکاری کارشناسان تربیت بدنی، فرآیند سنجش آمادگی جسمانی شامل ارزیابی شاخص توده بدنی (BMI) و آزمون عملی برای ۸۲ نفر از داوطلبان رشته شغلی کاردان و کارشناس فوریت‌های پزشکی برگزار شد.

یکی از پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد با بیان ویژگی‌های شخصیتی و حرفه‌ای شهید حسین عشقی، این پرستار فداکار را «همیشه حاضر در هرجا که نیاز بود» توصیف کرد و گفت: شهید عشقی در زمان حیاتش هم گمنام بود و هیچ‌گاه درباره کارهایش حرف نمی‌زد.

فاطمه غلام‌پور، پرستار آی‌سی‌یو این بیمارستان، در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد:از سال ۱۳۸۹ در بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد و از سال ۱۳۹۶ در بخش مراقبت‌های ویژه مشغول خدمتم. یکی از افتخارات کاری‌ام همکاری با شهید حسین عشقی بود؛ پرستاری که همیشه با لبخند، با صبر و با سواد علمی بالا در کنار بیماران و همکاران حاضر می‌شد.»

داوطلبانه در خط مقدم کرونا

او با اشاره به روزهای سخت همه‌گیری کرونا گفت:شهید عشقی ابتدا در اورژانس سوانح خدمت می‌کرد، اما با شیوع کووید‌۱۹ داوطلبانه وارد اورژانس کرونا و سپس آی‌سی‌یو کرونا شد. همیشه آرام، متبسم و آماده کمک بود.

به گفته وی، شهید عشقی فردی سخت‌کوش، اهل مطالعه و دارای دانش بالای علمی بود و با روی باز به نیروهای جدید آموزش می‌داد:در بخش آی‌سی‌یو، بیماران بدحال معمولاً به او سپرده می‌شدند و حتی یک‌بار هم گلایه نکرد. بسیاری از کارهایی را که وظیفه‌اش نبود، بدون درخواست انجام می‌داد.

کمک بی‌چشمداشت؛ حتی فراتر از وظیفه

غلام‌پور ادامه داد:هر زمان می‌دید همکاری بر بالین بیمار درگیر است، بدون هیچ حرفی وارد کمک می‌شد. گاواژ همه بیماران را خودش انجام می‌داد و وقتی به شوخی می‌گفتم نذر گاواژ داری؟ فقط می‌خندید.

وی افزود:وقتی کمک‌بهیار درگیر بود، خودش تغییر پوزیشن بیماران را انجام می‌داد؛ با اینکه این کار وظیفه او نبود. بیماران کووید شرایط سختی داشتند، اما او با تشکیل یک گروه آموزشی، مباحث سنگین کتاب ICU مارینو را برای همکاران ساده‌سازی می‌کرد و تا جایی که می‌توانست آموزش می‌داد.

بی‌اعتنا به مسئولیت‌طلبی و علاقه‌مند به خدمت پنهان

این پرستار آی‌سی‌یو با تأکید بر روحیه بی‌ادعای این شهید گفت:مسئول شیفت شدن را به اصرار می‌پذیرفت و می‌گفت همکاران باسابقه ناراحت نشوند. هر سال اربعین در موکب سلامت خدمت می‌کرد، اما هرگز درباره این فعالیت‌ها حرف نمی‌زد. تازه بعد از شهادتش فهمیدیم در اردوهای جهادی و کمک به محرومان فعال بوده است.

ایستادگی تا آخرین لحظه خدمت

غلام‌پور درباره روزهای سخت ابتلای شهید عشقی به کووید بیان کرد:یک‌بار در اوج بحران کرونا خودش هم مبتلا و بستری شد، اما پس از ترخیص دوباره به همان بخش کرونا بازگشت؛ کاری که هیچ‌کدام از همکاران بستری‌شده انجام نمی‌دادند.

او افزود:همراهان بیماران کرونا بعضاً تحت فشار عصبی رفتارهای تندی داشتند، اما شهید عشقی با سعه صدر پاسخ می‌داد، آرامش می‌داد و امید می‌بخشید. هرگز ندیدیم نسبت به بی‌احترامی واکنشی نشان دهد.

مسئولیت‌پذیر نسبت به بیماران و خانواده

غلام‌پور، شهید عشقی را پدری مهربان و همسری دلسوز توصیف کرد:بسیار نسبت به خانواده‌اش مسئولیت‌پذیر بود. دوران بارداری همسرش برایش استرس داشت و با حجب‌وحیا سؤالاتی می‌پرسید. واقعاً هوای همسر و فرزندش را داشت. حتی زمانی که برای جنگ رمضان رفته بود، با وجود مشغله تماس گرفت تا درباره بیماری یکی از مراجعان راهنمایی بگیرد.

این پرستار بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد در پایان گفت:شهید عشقی به بیماران منطقه که اغلب از نظر مالی ضعیف بودند توجه ویژه داشت و هنگام ثبت مصرفی‌ها در HIS با دقت تمام کار می‌کرد تا هزینه اضافی برایشان ایجاد نشود. او پرستاری دلسوز و بی‌ادعا بود؛ پرستاری که در زمان حیاتش نیز گمنام بود.

سجاد منیری‌عنبران، همکار شهید حسین عشقی و پرستار بخش ICU3 بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد، در گفت‌وگو با خبرنگار وب‌دا، با اشاره به ویژگی‌های برجسته شهید عشقی، گفت: او یک پرستار کاربلد از نظر علمی و بالینی بود و در زمان حضورش در بخش، به‌واقع عملکرد بسیار خوبی داشت.

منیری‌عنبران با ۶ سال سابقه کار در گفتگو با وب دا  به آغاز دوستی و همکاری‌اش با شهید عشقی اشاره کرد و ادامه داد: آشنایی ما به زمان شروع دوره طرح برمی‌گردد که تقریباً همزمان با هم آغاز شد. در آن زمان حسین در بخش اورژانس سوانح بود و من در اورژانس مرکزی مشغول بودم. یک روز که چندین بیمار تصادفی بدحال به اورژانس سوانح آورده شدند، برای کمک به آنها رفتیم و همان‌جا با حسین آشنا شدم.

وی در ادامه به فعالیت‌های داوطلبانه شهید عشقی در برابر پاندمی کرونا اشاره کرد و افزود: با شروع همه‌گیری، او داوطلبانه به اورژانس کرونا و بخش بیماران بدحال پیوست و در خط مقدم خدمت کرد. پس از شدت پیک‌های کرونا، حسین به ICU کرونا منتقل شد و حدود یک سال بعد من نیز به آن بخش منتقل شدم و تا پایان دوره کرونا در کنار هم خدمت کردیم.

این پرستار همچنین به کمک‌های شهید عشقی در حوادث طبیعی اشاره کرد و بیان داشت: در زمان سیل آق‌قلا و زلزله کرمانشاه، او داوطلبانه به مناطق آسیب‌دیده رفت تا به هموطنان کمک کند. انگار این پرستار دلسوز و مهربان برای کمک به مردم آسیب‌دیده خلق شده بود.

منیری‌عنبران درباره ویژگی‌های شخصیتی شهید عشقی افزود: یکی از بارزترین ویژگی‌های او بی‌ادعا بودنش بود. من ماه‌ها پس از حوادث شمال و غرب کشور فهمیدم که او برای کمک به مردم به آن مناطق رفته بود.

وی تصریح کرد: حسین در زمان حضورش در بخش، بسیار خوب عمل می‌کرد و از نیروهای جدیدالورود حمایت می‌کرد. او موجب دلگرمی همه ما بود و به دقت و برنامه‌ریزی در انجام کارها اهمیت می‌داد.

این پرستار در پاسخ به سوالی درباره حضور حسین در دوره‌های طب رزم بسیج جامعه پزشکی گفت: حسین در زمان جنگ ۱۲ روزه تصمیم به آموزش در پایگاه‌های طب رزم گرفت و پس از اتمام دوره، داوطلبانه به منطقه جنگی رفت تا در خط مقدم باشد.

منیری‌عنبران به آخرین دیدار با شهید عشقی اشاره کرد و گفت: پس از یک دوره ۱۰ تا ۱۵ روزه به مشهد برگشت و آخرین دورهمی ما نیز در همین زمان بود. در آن دورهمی، یکی از دوستان به حسین گفت: دینت را ادا کردی، دیگر نرو و نزد خانواده‌ات بمان. اما حسین در پاسخ گفت: “من که زن و بچه دارم باید بروم تا دشمن هیچ وقت دستش به خانه ما نرسد.

او افزود: شهید عشقی با تمام کارها و اقدامات جهادی‌اش با خدا معامله کرده بود و پاداشش را نیز با شهادتش گرفت. او در شانزدهم فروردین ۱۴۰۵ به شهادت رسید. شهادتی که واقعاً لایق و شایسته‌اش بود، اما برای ما بسیار تلخ بود و خبر آن قلبمان را سوزاند.

منیری‌عنبران گفت: شهید عشقی عاشق حضرت علی(ع) بود و نام پسرش را علیسان گذاشت. او به عشقش یعنی شهادت فی سبیل‌الله رسید و طبق آیه شریفه “ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل‌الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون”، اکنون زنده است و نزد خداوند به او روزی داده می‌شود. امیدوارم در روز قیامت شفیع ما باشد.