آموزش


163.jpg - 15.52 kBمعاون آموزشی دانشکده دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از آمادگی این دانشکده برای آغاز سال تحصیلی جدید خبر داد و اظهار کرد: در سال تحصیلی جدید مجوز پذیرش دانشجوی فلوشیپ در دو رشته پریوایمپلنت و ارتوسرجری دریافت شده است.

دکتر سید امیر معین تقوی، در گفتگو با وب دا با اشاره به اینکه هر ساله در هر گروه سه رزیدنت جدید پذیرش می شود، و در سال جاری نیز 30 دانشجو در این مقطع پذیرش و تحت آموزش قرار می گیرند خاطر نشان کرد:جذب دانشجوی پریو ایمپلنت برای ورودی بهمن ماه خواهد بود و دانشجوی فلوشیپ ارتوسرجری نیز بنابر برنامه ریزی گروه فعالیت تحصیلی خود را آغاز می کند. 

وی با بیان اینکه علاوه بر این از طریق آزمون سراسری حدود 70 تا 100 دانشجوی عمومی نیز هر ساله پذیرش می شود، تصریح کرد: در حال حاضر حدود 800 دانشجو در این مرکز آکادمیک مشغول به تحصیل هستند. 

دکتر معین تقوی با اشاره به اینکه 107 عضو هیات علمی در این دانشکده مشغول تدریس هستند، عنوان کرد: به منظور ارتقای سطح آموزشی دانشجویان ، دستگاه سی بی سی تی برای بخش رادیولوژی خریداری شده و بخش جراحی نیز بهسازی شده است. 

وی گفت: علاوه بر این برای گروه اندو نیز تجهیزات میکروسکوپی خریداری شده تا در روند آموزش در خدمت گروه قرار گیرد.


151.jpg - 31.50 kBدکتر نیره قمیان، متولد ۱۳۴۱ در شهر مشهد، عضو هیات علمی و استاد گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد یکی از چهره های با سابقه و مجرّب درحوزه‌ی تخصصی زنان، زایمان و نازایی است که در طول سه دهه خدمت در عرصه های مختلف آموزشی، درمانی و پژوهشی، نیروهای متخصص بسیاری را تربیت و در مسیر درمان بیماران بی‌شماری، همت گماشته است. این استاد پیشکسوت، اگر چه رشته‌ی زنان را در زمره سخت ترین رشته ها؛ به لحاظ شرایط کاری توصیف می کند، اما در عین حال معتقد است که بهترین سالهای عمر خود را در محیط درمان و در کنار بیماران، دانشجویان و همکاران خود گذرانده است. در این گفتگو ضمن آشنایی بیشتر با دکتر نیره قمیان، در خصوص ویژگی های رشته زنان و چالش های آن، نکات آموزنده ای را از زبان استاد پیشکسوت این رشته مرور خواهیم کرد:  

وبدا: ضمن سپاس از شما استاد ارجمند بابت فرصتی که برای این گفتگو اختصاص دادید، لطفا بیوگرافی مختصری از خود عنوان بفرمایید؟

من دکتر نیره قمیان هستم، متولد 1341 در مشهد، پس از گذراندن دوران مدرسه در زادگاهم، در اولین دوره کنکور بعد از انقلاب فرهنگی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شدم و در سال 1368 هم تحصیلاتم در دوره پزشکی عمومی به اتمام رسید. همان سال بلافاصله در رشته زنان پذیرفته شدم و در سال 1373 از این مقطع نیز فارغ التحصیل شدم و به علت اینکه در پره بورد رتبه اول و در بورد رتبه سوم را کسب کرده بودم، مستقیماً به استخدام دانشگاه علوم پزشکی مشهد در آمدم و در کسوت استادی از سال 1373 در کنار سایر اساتید در خدمت دانشگاه هستم.

وبدا: از دستاوردهای ارائه خدمات به مادران در گروه زنان و زایمان دانشگاه توضیحاتی بفرمایید؟

من تصور می‌کنم از زمانی که در دانشگاه مشغول به فعالیت شدم تاکنون، دانشگاه تحولات عظیمی را در گروه زنان تجربه کرده است. بنده پس از فارغ التحصیلی، ماموریتی از جانب دکتر ابریشمی ( که معاون آموزشی دانشگاه بودند ) دریافت کردم، مبنی بر اینکه در یک دوره چند هفته‌ای کارگاه‌های روش‌های نوین آموزشی شرکت کنم و پس از این دوره ها بود که توانستم تغییراتی در نحوه برگزاری مورنینگ ریپورتال ، کلاس‌های آموزشی دستیاران و راه‌اندازی تکست ریویو و ... اعمال کردم.

 در واقع، طی چند سال اول فعالیتم اغلب درگیر این اقدامات بودم و با تمامی رزیدنت‌های بیمارستان امام رضا(ع) و بیمارستان قائم (عج) کلاس‌های مشترکی برگزار می‌کردم. تقریباً تمام وقتم در طول هفته صرف مطالعه می‌شد تا بتوانم به دانشجویان آموزش دهم و خوشبختانه امروز در کنار همکارانمان در بیمارستان امام رضا(ع) شاخص مرگ و میر مادران در مقایسه با اوایل کار بنده بسیار تغییر کرده است.

وبدا: در گذشته مرگ و میر مادران بیشتر ناشی از چه مشکلاتی بود؟

در گذشته مرگ و میر مادران بیشتر مرتبط با خونریزی ها و بیماری‌های قلبی بود، اما اکنون با راه‌اندازی کلینیک‌های قلب مادر که همزمان متخصص قلب و زنان حضور دارند و بیمار را ویزیت می‌کنند و با همکاری گروه بیهوشی به جرات می‌توانم بگویم که بحمدالله در چند سال اخیر مرگ و میر مادران را به دلیل بیماری قلبی نداشتیم؛ چون بیماران روی اصول علمی و برنامه‌ریزی، مدیریت و درمانشان انجام می‌شود.

 در رابطه با خونریزی‌ها هم به دلیل اینکه میزان سزارین بالا رفته و چسبندگی‌های غیر طبیعی جفت بسیار افزایش پیدا کرده و بیماران با خون‌ریزی‌های شدید مراجعه دارند، همکاران ما تبحر کافی را در رسیدگی به این بیماران یافته‌اند و با برنامه‌ریزی‌های دقیق کاهش مرگ و میر را در این قضیه داشته‌ایم و نه تنها بیماران سطح استان بلکه استان‌های همجوار را هم ( مثل استان خراسان جنوبی ) درمان می کنیم.

وبدا: بهترین اوقات عمر شما با چه فعالیت هایی سپری شده است؟

بهترین ساعات عمر من، ۳۰ سال خدمتم در بیمارستان بوده است و خرسندم که در کسوت معلمی در کنار همکاران عزیز هستم. همچنین یادی کنیم از دکتر رحیمی، دکتر حبیبی و دکتر رک؛ اساتید بزرگی که بنده خود را مدیون آنها می‌دانم و همینطور خانم دکتر جهانیان ، خانم دکتر پورجواد ، خانم دکتر توسلی ، خانم دکتر موسوی ، خانم دکتر برهانی و اساتید بیمارستان قائم(عج) که امیدوارم در پناه خدا سلامت باشند.

وبدا: جهت مراقبت‌های دوره‌ای مادران بیمار در مناطق مختلف؛ مثل مناطق روستایی یا حاشیه شهر و مناطق دوردست که به دست کارشناسان بهداشت و بهورزان انجام میشود، چه پیامی دارید؟

به نظر من باید روی خود مادران کار بشود و از نظر فرهنگی، آموزش‌هایی به آنان داده شود، صدا و سیما هم در این زمینه همکاری کنند، چون مراجعه به موقع می‌تواند بسیار کمک کننده باشد و بیماران از سطح اولیه که مراکز بهداشت هستند اقدام کنند تا در صورت نیاز به سطوح بالاتر ارجاع داده شوند. در محیط‌های کوچک که بهورز وجود دارد، می‌تواند آموزش‌ها را به مادران بدهد، رسانه‌ها می‌توانند بسیار دخیل و موثر باشند. به حمدالله اکنون در همه جای کشور سطوح مختلف خدمات برای مادران مهیا است؛ منتها با توجه به سطوح مختلف ممکن است نیاز باشد که مادر به سطوح بالاتر ارجاع داده شود.

وبدا: در حیطه ناباروری چه اقداماتی انجام شده است؟

با توجه به سیاست‌های کلی کشور که بر افزایش نرخ باروری تاکید دارد و با کمک‌هایی که وزارت بهداشت داشته است، خوشبختانه در حوزه ناباروری خیلی فعالیت‌های خوبی انجام شده و کمک‌هایی که به لحاظ هزینه‌ای به بیماران در مراکز دولتی می‌شود و خیلی از خدمات را پوشش می‌دهد بسیار مطلوب و موثر است. مرکز ناباروری میلاد در بیمارستان امام رضا(ع) با یک تیم بسیار مجرب مشغول به کار هستند و خوشبختانه آمار باروری آنها هم در مقایسه با میزان جهانی بالا و کاملاً قابل مقایسه است و تمامی خدمات مربوط به زوجین نابارور در آنجا انجام می‌شود.

وبدا: به زوجینی که از فرزنددار شدن ناامید هستند چه توصیه‌ای دارید؟

هیچ خانواده‌ای با تکنولوژی‌های امروز بدون فرزند نخواهند بود، اکنون با تخمک اهدایی و رحم اجاره‌ای تقریباً اکثر مشکلات باروری قابل حل است. البته بارها شده که خانواده‌ای ناامید بودند و تلاش کردند اما فرزنددار نشدند، ولی پس از آوردن فرزند خوانده و آرامش پیدا کردن، خود به خود باردار شدند و این مورد بارها تکرار شده است. در واقع این زوجین به دلیل اضطراب و استرسی که از فرزنددار نشدن دارند، خود به خود شانس عدم فرزند داری را در خود تقویت می کنند و معمولا وقتی کودکی را به عنوان فرزندخوانده می پذیرند آرامشی پیدا می کنند که کمک می کند تا شانس باروری شان تقویت شود.


148.jpg - 131.08 kBدکتر صالح دادمهر، متولد 1371 در شهر مشهد، استادیار و متخصص جراحی دهان، فک و صورت در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، یکی از جوان ترین اساتید دانشکده دندانپزشکی مشهد است که پس از طی دوره های عمومی و تخصص در این دانشگاه ، از اسفندماه 1401 به عنوان عضو هیئت علمی ضریب k در دانشکده پزشکی مشغول به فعالیت های آموزشی و درمانی می باشد. این استادیار جوان، که در آزمون دوره تخصصی، حائز رتبه 2 کشوری در زیر گروه رشته جراحی دهان، فک و صورت شده و در دوره تحصیل در دانشگاه نیز، مسئولیت های مختلفی را در کمیته تحقیقات دانشجویی و کنگره های مختلف عهده دار بوده ، نخستین سرباز نخبه دانشکده دندانپزشکی است که همزمان با دوره دانشجویی، خدمت سربازی را نیز در مرکز تحقیقات نیروی انتظامی تهران و در قالب یک دوره تحقیقاتی سپری نموده است. پایگاه خبری وبدا در راستای انجام مصاحبه و آشنایی بیشتر با اساتید جوان هیات علمی  دانشگاه علوم پزشکی مشهد، گفتگویی با این استاد جوان داشته که شرح آن را در ادامه می خوانید:  

وبدا: ضمن سپاس از حضور شما در این گفتگو، لطفا بیوگرافی و توضیحات مختصری در خصوص سوابق تحصیلی تان عنوان بفرمایید؟

دکتر صالح دادمهر هستم، متولد 1371 در شهر مشهد، متخصص جراحی دهان، فک و صورت و از یک سال و نیم قبل افتخار حضور به عنوان عضو هیئت علمی در این مجموعه را دارم.

سال 1390 در کنکور سراسری با رتبه 56 منطقه یک در رشته دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شدم و پس از اتمام دوره عمومی دندانپزشکی در سال 1396 به صورت مستقیم، آزمون تخصص را شرکت کردم که در این مقطع نیز، حائز رتبه دوم کشوری در زیر گروه جراحی شدم و در نهایت سال ۱۴۰۱ آزمون بورد تخصصی را شرکت کردم و از آن به بعد افتخار این را داشتم که به عنوان عضو هیئت علمی ضریب k در دانشگاه علوم پزشکی مشهد مشغول به فعالیت شوم.

همچنین، بنده اولین دانشجوی دانشکده دندانپزشکی مشهد بودم که به عنوان سرباز نخبه در مرکز تحقیقات نیروی انتظامی تهران مشغول خدمت شدم و در واقع پس از این اقدام بود که دانشگاه تفاهم نامه ای را با بنیاد ملی نخبگان، به امضاء رساند و در ادامه چند تن از دوستان ما توانستند از این طریق، به عنوان سرباز نخبه در دانشکده دندانپزشکی، خدمت سربازی را بگذرانند و این اتفاق بسیار خوبی است چون باعث بهینه شدن عمر فرد می‌شود.

وبدا: با توجه به اینکه تمام مقاطع تحصیلی را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد گذرانده‌اید و در حال حاضر نیز در همین مجموعه فعالیت می‌کنید، چه ارزیابی از فضای دانشگاه دارید؟

فضا و شرایط دانشگاه در حال حاضر با زمانی که ما دانشجوی آن بودیم، بسیار متفاوت است، در حال حاضر فضا بازتر شده و دانشجویان خیلی فعال‌تر هستند. در زمانیکه ما دانشجو بودیم، شخصاً مایل بودم یک سری حمایت ها و نکات تشویقی و انگیزه بخش از سوی اساتید در قبال ما به عنوان دانشجو لحاظ شود، اما تقریبا چنین فضایی وجود نداشت، اکنون با توجه به همین تجربه سعی می‌کنم آن حمایت‌ها و تشویق‌ها را در رابطه با دانشجویان اِعمال کنم.

وبدا: در زمان دانشجویی تا چه حد از اساتید خود الگو پذیری داشتید و آیا در بین اساتید، شخصیتی وجود دارد که نقش و جایگاه ایشان بیش از سایر اساتید در ذهن شما ماندگار شده باشد؟

البته اساتید زیادی الگوی بنده بودند و من اکنون حضور ذهن برای نام بردن از تک تک آنها ندارم، اما از بین اساتیدی که نقش مهم و حمایتگری در دوره عمومی تحصیل من داشتند می توانم به استاد دکتر رسول صاحب علم، استاد پایان نامه عمومی اشاره کنم که حقیقتاً مانند یک پدر با من رفتار کردند و نقش حمایتی ایشان در بررسی پایان نامه و زندگی من بسیار تاثیرگذار بود.

همچنین در سال‌های 94 و 95 که بنده دبیر کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بودم، استاد دکتر عشق پور، سرپرست کمیته تحقیقات دانشکده کنگره ای را برگزار کردند که خود ایشان دبیر اجرایی آن بودند و من به عنوان دبیر اجرایی دانشجویی در کنگره حضور داشتم و ایشان از بنده که یک دانشجوی نسبتاً کم سن و سال بودم بسیار حمایت کردند و من در همین جا از همه این عزیزان تشکر می کنم که محیط را برای من باز کردند تا در حد توانم فرایندها را انجام دهم و در مورد آنچه که آگاهی نداشتم هم، مرا راهنمایی می‌کردند.

وبدا:  و آیا اکنون همین الگوی رفتاری را در ارتباط با دانشجویان تان بکار می گیرید؟

بله... اکنون که بنده سرپرست کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده هستم، سعی میکنم نقش حمایتی را برای دانشجویانی که در این واحد فعالیت دارند، داشته باشم و همان طور که عرض شد، دانشجویان فعلی از دانشجویان زمان ما خیلی فعال ترند، البته در دوران ما مشکلات ساختاری زیاد بود که خوشبختانه با رفع آنها فضا خیلی باز شده و دانشجویان فعالیت های مختلفی دارند؛ از جمله اینکه مدرسه تابستانی برگزار می کنند و انواع و اقسام کارگاه‌ها و کلاس‌ها را دارند. من هم صرفاً نقش حمایتگر را دارم و هر جاهایی که نیاز به کمک دارند، همراهی شان می‌کنم.

وبدا: چرا رشته جراحی دهان، فک و صورت را انتخاب کردید؟

در زمان ما اغلب دانشجویان به تخصص ارتودنسی فکر می‌کردند و البته رشته‌ی بسیار خوبی هم هست، اما فرد برای انتخاب تخصص باید از خودش شناخت داشته باشد. در ترم ۷ که فانتوم‌ها آغاز شد، من همزمان وارد فانتوم ارتودونسی، اندو و جراحی شدم و در آنجا بود که دیدن رزیدنت‌ها و کیس‌های جراحی و این تصور که فرد بتواند روزی مستقلاً این کارها را انجام دهد، مرا مشتاق به رشته جراحی کرد. ضمن اینکه کار عملی که دانشجویان در بخش جراحی انجام می‌دهند، در ۹۰ درصد موارد کشیدن دندان‌ها است و ما در بخش جراحی به دانشجویان بدلیل عدم توانایی در کشیدن دندان، نمره منفی نمی‌دهیم، بلکه سعی می‌کنیم به آنها آموزش دهیم و این امر در آن زمان ( دانشجویی ) خیلی به چشم من آمد؛ اینکه اساتید کمک می‌کردند به ما یاد بگیریم و این سیاست تشویق‌ها را بویژه در رشته جراحی که فعالیت های متنوعی دارد، بسیار دوست داشتم و هنوز هم این رویه در بخش ادامه دارد.

وبدا: به چه دلیل تصمیم گرفتید که در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دوره تخصص را بگذرانید؟

من با توجه به نمره‌ای که در آزمون سال 96 کسب کرده بودم، می توانستم هر رشته‌ای را انتخاب کنم، اما ترجیح دادم وارد رشته جراحی شوم و چون خانواده در مشهد بودند و دوره جراحی هم پروسه ای طولانی است، تصمیم گرفتم در مشهد ادامه تحصیل بدهم.

وبدا: در مسیر تحصیل و کار آیا به چالش‌های برخوردید که از ادامه راه منصرف شوید و انگیزه شما کاهش یابد؟

کسی که رشته جراحی را انتخاب می‌کند، باید بداند که مدت ها کشیک های طولانی و بیمارستان در انتظار اوست و زندگی‌اش با یک دندانپزشک، متفاوت خواهد بود. رشته جراحی ۵ سال دوره رزیدنتی دارد ( معادل با دوره رزیدنتی نوروسرجری ) و اگر فرد در ابتدا، چرایی ورودش به این رشته را بداند و رشته جراحی را دوست داشته باشد، طبعاً سختی‌های آن را تحمل می‌کند. اما اگر کسی تنها بحث درآمد در این رشته برایش مهم باشد و خود را با اساتیدی که سال‌ها سابقه کار دارند، مقایسه کند، قطعاً بی‌انگیزه می‌شود، چون اساساً این مقایسه اشتباه است و اگر کسی به قصد کسب درامد این تخصص را انتخاب کند، قطعاً در مواقع سختی‌ها به انصراف فکر می‌کند.

در آذر ماه 1396 که من در ماه سوم رزیدنتی قرار داشتم، به خاطر دارم که ۲۶ شب کشیک بیمارستان بودم و هفته ای یک روز به منزل می‌رفتم، اما هیچ گاه گلایه‌ای نکردم و بر سختی های آن صبر کردم. دانشجویان عزیز هم اگر صبر و تلاش مستمر داشته باشند، می‌توانند به مدارج بالا برسند.

وبدا: آیا فعالیت‌هایی غیر از فعالیت‌های علمی و مرتبط با رشته تحصیلی هم داشته اید؟

من در سال 1392 توسط یکی از دوستانم ( آقای دکتر حسین خاکی ) با کمیته تحقیقات دانشجویی آشنا شدم، آن زمان کنگره کشوری اطفال در مشهد برگزار میشد که من هم مسئولیت کوچکی در این کنگره داشتم. در سال ۹۳ و ۹۴ نیز جزء شورای مرکزی کمیته تحقیقات دانشگاه بودم و سال 94 به عنوان دبیر کمیته تحقیقات دانشکده انتخاب شدم. در سال ۹۵ هم که برای دوره تخصص آماده می شدم، اولین کنگره جهانی هیپنوتیزم در دانشگاه مشهد برگزار شد که در آن کنگره، ما قریب به ۴۰ نفر مهمان خارجی داشتیم و تیم مترجم همزمان این افراد دانشجویان خودمان بودند که این موضوع برای ما بسیار مسرت بخش بود.

وبدا: نقش خانواده را در پیشرفت خود چطور می‌بینید؟

قطعاً نقش خانواده بسیار کمک کننده بوده و هست، در دوره عمومی دندانپزشکی با توجه به اینکه سن و سال کمی داشتم، اگر محل تحصیلم دانشگاهی غیر از مشهد بود قطعا عدم برخورداری از حمایت های خانواده چالش هایی را برای من ایجاد می کرد، همین طور در دوره تخصص که ازدواج کردم و چنانچه بنا بود شهر دیگری بروم، چالش های مسیر پیش رو بیشتر می شد، لذا در کنار خانواده حمایت‌های روحی و روانی بسیار موثر است و سبب می شود شما درگیر مسائل عاطفی و روحی نشوید.

وبدا: و سخن شما با مسئولان...

حقیقت آن است که انسان به امید زنده است و عدم امیدواری ، باعث منفعل شدن افراد می شود، فضای امید را باید به دانشجویانمان برگردانیم و بدانند که پس از اتمام درس چه آینده‌ای در انتظار آنها است. البته برخی از دانشجویان هم تصور می کنند که باید خیلی سریع و عجولانه کارهایی را بیاموزند تا به درآمد بالا برسند و در این مسیر ممکن است از بخش‌های پایه ای کار غافل شوند، به این افراد هم یادآوری می کنیم که صبر و انجام تمرینات کافی، لازمه رسیدن به سطوح بالاتر علم، مهارت و درآمد است. در عین حال اگر ما فضای امید را به هر نحوی در جامعه مهیا کنیم و افراد امیدوارتر باشند، قطعاً فعالیت بهتر و با کیفیت تری خواهند داشت.

به مسئولان عزیز دانشگاه هم عرض می کنم که ما ( به عنوان استاد و عضو هیات علمی دانشگاه) به مسئولیت تمام وقتی خود متعهد هستیم و کلینیک ویژه دانشکده دندان را پشتیبانی می‌کنیم، اتاق بیمارستان و آنکالی داریم و در مجموع یک گروه هستیم که سه مرکز را پوشش می‌دهیم و با این اوصاف انتظار می رود که حمایت‌های بیشتری؛ چه به لحاظ مادی و چه به لحاظ پشتیبانی در سایر حوزه ها از اساتید هیات علمی جوان انجام شود که انگیزه کاری آنها نیز افزایش یابد.

 

 


157.jpg - 51.89 kBرئیس دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد با اشاره به آمادگی این دانشکده برای ورود به سال تحصیلی جدید گفت: برای سال تحصیلی 1403-1404، 3 رشته و مقطع جدید به مجموع رشته‌ها و مقاطع فعال در دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد اضافه شده است.

دکتر داوود سبحانی‌راد در گفتگو با وب دا، اظهار کرد: برای سال تحصیلی 1403-1404، 3 رشته و مقطع جدید به مجموع رشته‌ها و مقاطع فعال در دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد اضافه شده و اولین گروه از دانشجویان این رشته‌ها در مهر ماه امسال در کلاس‌های درس این دانشکده حاضر می‌شوند.

وی تصریح کرد: این مقاطع و رشته‌ها شامل دکترای فیزیوتراپی، کارشناسی ارشد مدیریت توانبخشی، کارشناسی ارتوز و پروتز بوده، اما با توجه هنوز میزان سهمیه تخصیص یافته به دانشکده‌های علوم پیراپزشکی و توانبخشی فعال در سطح کشور مشخص نشده فعلاً نمی‌توان عددی را در خصوص تعداد دانشجویانی که در این رشته‌های جدید در دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد پذیرش می‌شوند اعلام کرد.

رئیس دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد با بیان اینکه در این دانشکده دانشجویان غیرایرانی هم داریم، خاطرنشان کرد: این گروه از دانشجویان که از کشورهای مختلف هستند در این دانشکده مشغول به تحصیل هستند و از آنجا که خدمات ارائه شده و کیفیت بالای آموزش مورد قبول آنها بوده، مشوق حضور هموطنانشان جهت ادامه تحصیل در این دانشکده شده‌اند.

دکتر سبحانی‌راد همچنین در خصوص برنامه‌های شروع سال تحصیلی جدید در دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد، گفت: زمان شروع این کلاس‌ها برای دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی و همچنین ورودی‌های جدید این دانشکده هم به ترتیب در اول و شانزدهم مهر ماه خواهد بود.

وی افزود: دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد 43 عضو هیأت علمی و 970 دانشجو در 10 گروه آموزشی بینایی سنجی، تکونولوژی پرتوشناسی، علوم آزمایشگاهی، فناوری اطلاعات سلامت، فیزیوتراپی، گفتار درمانی، کار درمانی، مددکاری اجتماعی، مدیریت توانبخشی و ارتوز و پروتز دارد و در این دانشکده 9 رشته در مقطع کارشناسی، 5 رشته در مقطع کارشناسی ارشد و 2 رشته در مقطع دکترا فعال بود که با اضافه شدن 3 رشته و مقطع جدید این اعداد به 10 رشته در مقطع کارشناسی، 6 رشته در مقطع کارشناسی ارشد و 3 رشته در مقطع دکترا رسید.

 

 


135.jpg - 104.62 kBدکتر علی قیداری، متولد ۱۳۷۱ در شهر تهران، استادیار و عضو هیئت علمی گروه دندانپزشکی کودکان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد یکی از چهره های جوان و فعال در حوزه های آموزش و درمان دانشکده دندانپزشکی مشهد است که پس از اتمام دوره تخصص در این دانشکده در سال 1400 و با توجه به کسب رتبه برتر بورد تخصصی، به عنوان عضو هیات علمی و در قالب ضریبk جذب دانشگاه علوم پزشکی مشهد شده و طی دو سال گذشته بر امر آموزش دانشجویان و درمان کودکان بیمار در دانشکده دندانپزشکی مشهد اهتمام دارد. پایگاه خبری وبدا در راستای انجام مصاحبه و آشنایی بیشتر با اساتید جوان هیات علمی  دانشگاه علوم پزشکی مشهد، گفتگویی با این استاد جوان داشته که شرح آن را در ادامه می خوانید:  

وبدا: ضمن سپاس از حضور شما در این گفتگو، لطفا بیوگرافی و توضیحات مختصری در خصوص سوابق تحصیلی خود عنوان بفرمایید؟   

من دکتر علی قیداری هستم، متولد ۱۳۷۱ در شهر تهران، دوره ابتدایی و راهنمایی را در تهران گذراندم و پس از بازنشستگیِ پدر و مادر، به شهرستان گلپایگان نقل مکان کردیم. در آنجا دوره دبیرستان و پیش دانشگاهی را طی کردم و بحمدالله در کنکور سراسری سال 1389 در رشته دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته شدم. مقطع عمومی رشته دندان طی سال های ۸۹ تا ۹۵ در تهران سپری شد و در ادامه‌ برای انجام فعالیت های حرفه‌ای ام به مشهد آمدم. پس از ازدواج، در مشهد ماندگار شدم و بعد از آزمون رزیدنتی علیرغم اینکه می‌توانستم به تهران برگردم، بخاطر خانواده تصمیم گرفتم در مشهد بمانم.

 در سال ۹۷ دوره رزیدنتی را در بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی مشهد آغاز کردم و این دوره نیز تا سال ۱۴۰۰ ادامه داشت. سال ۱۴۰۰ برای گروه کودکان سال بسیار خوبی بود، چون هر سه رتبه بورد تخصصی را گروه کودکان مشهد به خود اختصاص داد و من به لطف خداوند موفق شدم، در جمع رتبه‌های برتر بورد تخصصی باشم و به همین دلیل با حمایت گروه و مسئولین دانشکده، برای گذراندن دوره طرح ضریب k در گروه کودکان مشهد ماندگار شدم و در حال حاضر حدود ۲ سال از فعالیتم در دانشکده به عنوان عضو هیئت علمی می گذرد.

وبدا: چرا حوزه اطفال را برای ادامه تحصیل انتخاب کردید؟

 در زمان انتخاب رشته دوره تخصص، رشته اطفال اولین انتخاب من بود، چون ایده و اعتقادم این است که اگر ما در سنین کمتر بتوانیم یک سری اصولی را در زندگی افراد و آداب بهداشتی شان تثبیت کنیم، در مجموع بار هزینه ای کمتری را برای فرد و جامعه خواهیم داشت. در واقع نگاه من این است که یک کودک شانس بیشتری دارد تا در بحث دهان و دندان، عادات و اصولی را بیاموزد که برایش نجات بخش است. معمولا مسائلی مثل تربیت و رفتار هرچه از سنین کمتر آغاز شود، تثبیت و ماندگاری آن در دراز مدت بیشتر است و من مایل بودم که تاثیرگذاری‌ کارم از این طریق بیشتر باشد.

وبدا: با توجه به فعالیت‌هایی که طی مدت حضور خود در دانشگاه داشتید، فضا را از جهات مختلف چطور ارزیابی می‌کنید؟

با توجه به مسئولیتی که من در دانشگاه علوم پزشکی مشهد دارم، معتقدم بحث آموزش در اولویت است، دانشجویان به عنوان کسانی که امید خانواده‌ها هستند، لازم است که در حوزه آموزش پشتیبانی بیشتری شوند و تا حدی در اولویت‌های آموزشی و اولویت اختصاص بودجه‌های مالی و برنامه‌ریزی‌ها هم بازنگری شود؛ هرچند حوزه‌های دیگر نیز مهم است و آموزش صرف می‌تواند خسته کننده باشد، اما در شرایط فعلی و با محدودیت‌هایی که وجود دارد، اگر بخواهیم اولویت بندی کنیم به نظر بنده آموزش در معرض آسیب است و باید به آن توجه بیشتری شود؛ به ویژه در دانشکده دندانپزشکی و بخش کودکان که فعالیت ها، ابزار محور است و با مواد و وسایل سر و کار داریم و بویژه در انتهای ترم تحصیلی کمبود آنها حس میشود. با توجه به همین کمبودها گاهی برای آموزش دانشجویان دچار چالش می‌شویم.

همینطور کیفیت و مرغوبیت مواد مصرفی در بحث آموزش دانشجویان دندان بسیار مهم است و وقتی ما در محیط دانشکده از مواد مرغوب و با کیفیت برای آموزش استفاده کنیم، دانشجو نیز ذهنش به نوعی ایده آل گرا شکل می‌گیرد و می‌آموزد که بعدها برای بیمار خود از مواد با کیفیت استفاده کند.

این نکته نیز مهم است که با توجه به اینکه پذیرش دانشجویان هر ساله در حال افزایش است و توازن نسبت هیئت علمی به دانشجو کمتر شده، لازم است از سوی مسئولان محترم، ضرورت‌های حوزه آموزش و توجه به تراکم کار استاد در تربیت تعداد زیادی از دانشجویان، بیشتر مورد توجه قرار بگیرد و از طرفی ما ( اساتید ) نیز با انگیزه بهتر، کمک بیشتری را به مسئولان داشته باشیم.

وبدا: در دوره تحصیل و کار حرفه ای خود، چه فعالیت‌ها و دستاوردهای داشته‌اید؟

ایده ای که من از دوران رزیدنتی همراه با اساتید دنبال می کردم، موضوع مسئول محور بودن فعالیت ها بود و اینکه کار ما بتواند در نهایت به حوزه درمان کمکی کند. به همین خاطر یک سلسله تحقیقاتی را آغاز کردیم که در واقع ماده‌ای تولید شود، پایاپای مواد استاندارد روز و منطبق استاندارد دنیا که بتواند در حوزه درمان پالپ دندان‌های شیری، علاوه بر مزایایی که سایر مواد دارند مزیت‌های مضاعفی داشته باشد.

پایان نامه دوره رزیدنتی من بخشی از این پروژه محصول محور بود که اکنون رزیدنت‌هایی که در حال تحصیل هستند آن را ادامه می‌دهند تا تولید یک ماده جدید درمان پالپ زنده دندان شیری محقق شود و امیدواریم که پس از طی مراحل بعدی نهایتاً به یک محصول منتج گردد و اینکه ماده استاندارد به صرفه‌ای باشد.

کار دیگری که پیگیری می‌کنیم، در واقع موضوعی است که کشورهای فعال در حوزه پیشگیری از پوسیدگی دندان چند سالی است آن را آغاز کرده اند و برنامه‌ای را دنبال می‌کنند، تحت عنوان دنتال هوم یا خانه دندانپزشکی که طی آن مراکز دولتی با تحت پوشش قرار دادن مادران باردار و کودکان کم سن، آموزش‌ها و اقدامات پیشگیرانه را از همان زمانی که قرار است یک کودک متولد بشود و یا متولد شده و خیلی کم سن است آغاز می کنند و آموزش‌هایی را در مورد آنها دارند که در نهایت به یک پیشگیری کاملاً زمینه‌ای منجر میشود، این کار اکنون در کشورهایی مثل فنلاند که تقریباً پوسیدگی دندان در آنها به صفر رسیده انجام میشود، آنها آموزش‌ها را از مادران باردار آغاز کردند و ما هم این ایده را شروع و اقداماتی را هم انجام داده‌ایم، تا حوزه آموزش به مادران باردار را کلید بزنیم و با ضبط کردن یک سری ویدیوها و پادکست‌ها و حتی فراهم کردن یک فضای فیزیکی مادرانی که فرزند زیر دو یا سه سال دارند در آنجا آموزش‌ها را بگیرند و زیر نظر باشند. در حال حاضر در مراکز بهداشت هم چندان در مورد سلامت دهان و دندان کودک به مادران اطلاعاتی داده نمی‌شود و ما این خلا را باید پر کنیم، چون در عین کم هزینه بودن بسیار پرفایده است.

وبدا: به نظر شما چه اقدامات و تمهیداتی می‌تواند در پیشگیری و درمان دندان‌ها می‌تواند موثر باشد؟

در حوزه برنامه‌ریزی سلامت دهان و دندان همچنان برنامه‌ریزی‌های کشوری درمان محور است و حوزه پیشگیری چندان مورد توجه نیست. وقتی می‌گوییم برنامه‌ریزی یعنی تمام دستگاه‌هایی که به نوعی می‌توانند در این فرایند متولی و سهیم شوند. مثلاً وقتی برنامه‌های تبلیغاتی در تلویزیون میان وعده‌هایی را به کودک و خانواده معرفی می‌کند که نه تنها بار تغذیه مفید ندارد، بلکه در حوزه دهان و دندان آسیب‌زا هم هستند و سبب پوسیدگی دندان می‌شوند در این جا حوزه تبلیغات باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد و حوزه‌هایی که به نظر می‌رسد مستقیماً با حوزه بهداشت دهان و دندان مرتبط نیست هم بایستی مورد نگاه و توجه مسئولان باشد.

 از طرف دیگر باید در حوزه پیشگیری پروتکل‌ها و آموزش‌هایی به صورت تعریف شده و مشخص در اختیار نیروهایی که وظیفه معاینه و پیگیری وضعیت مادر باردار را در همان مراکز بهداشت دارند، قرار گیرد و از همان دوران بارداری آموزش‌ها آغاز شود، چون بسیار کم هزینه و موثر خواهد بود. در همین راستا می‌توان به مادران باردار دهان شویه داد و به آنها یادآوری کرد که بهداشت و سلامت دهان و دندان آنها می‌تواند به طور عمودی تاثیر بگذارد بر سلامت کودک. مادرانی که پوسیدگی دندان بیشتری دارند، کودکانشان هم معمولا وضعیت بهداشت دهان و دندان شان چندان مطلوب نخواهد بود و با توجه به اینکه پوسیدگی یک بیماری عفونی است، ممکن است باکتری‌ها از دهان مادر منتقل شود به دهان کودک و معمولاً مادران با آینده نگری که در این قضیه دارند، قطعاً مراقبت‌های بیشتری را انجام خواهند داد.

تلاشی هم که ما بر روی دنتال هوم یا خانه دندان داریم این است که به صورت آزمایشی آن را در بخش خودمان اجرا کنیم و ببینیم که چه بازخوردهایی خواهد داشت، در صورت مطلوب بودن نتایج بازخوردها را در اختیار مراکز بهداشت قرار می دهیم تا آنها هم اجرا کنند.

وبدا: چه فاکتورهای دیگری در بحث سلامت دهان و دندان مادر و کودک بصورت مشترک وجود دارد؟

نوع تغذیه مادر و مصرف مناسب کلسیم و ویتامین دی در کیفیت دندان‌های شیری کودک که در دوران جنینی آغاز می‌شود، بسیار موثر است و در واقع سلامت بدن مادر می‌تواند بر روی سلامت جنین و شکل‌گیری دندان‌های شیری او موثر باشد.

وبدا: یک استاد موفق از نگاه شما چه شاخصه‌هایی دارد؟

با توجه به تغییراتی که نسل جدید دارند، نوع ارتباط گرفتن با آنها تا حدی متفاوت است. رابطه استاد شاگردی که در نسل‌های پیشین بود، اکنون متحول شده و نگاهی متفاوت درباره آن وجود دارد، لذا اگر یک استاد بخواهد در بعد علمی و اخلاقی موفق باشد باید در ابتدای امر با دانشجویان خود ارتباط موثری برقرار کند و دانشجویان احساس کنند که فضای فکری و ذهنی آنها به استاد نزدیک است.

 استاد باید پیوسته به دانشجویان توجه داشته باشد و به آنها اعتماد به نفس بدهد، اگر در عملکردشان اشکال دارد، کمکشان کند تا مشکل را حل کنند که در این صورت خیلی بهتر آموزش را دریافت می‌کنند و ارتباط بهتری هم با استاد دارند، چون او را دلسوز خود می‌بینند. در مجموع ارتباط بین نسل جدید دانشجویان و استاد می‌تواند علاقه دانشجو را به یادگیری بیشتر کند.

وبدا: نقش حمایت خانواده را در پیشرفت تحصیلی و کار خود چطور می‌بینید؟

من همزمان با دوره رزیدنتی متاهل شدم و با توجه به اینکه میزان حجم درس و فعالیت های حرفه‌ای در این دوران زیاد بود، قطعاً اگر خانواده حامی و پشتیبان نبود، پیشرفتی هم حاصل نمی شد. محیط گرم خانواده می‌تواند انرژی که در طول فعالیت روزانه از فرد گرفته شده و خستگی‌ها را به نوعی پوشش دهد. معمولاً وقتی یک فرد در محیط کار خسته و کم انرژی می‌شود باید محیطی مثل خانواده وجود داشته باشد که این انرژی را به او بازگرداند و از طرفی تحمل خانواده و درک شرایط سخت فرد می‌تواند بسیار کمک کننده باشد. به ویژه یک فرد متاهل که با چالش‌های بسیاری مواجه است و ممکن است محدودیت‌های مالی داشته باشد این همراهی از سوی همسر می‌تواند بسیار موثر باشد، لذا از همسر خودم بسیار متشکرم که از دوره رزیدنتی به بعد با صبوری  حمایت‌های دلگرم کننده مرا پشتیبانی کرد. پدر و مادرم نیز از آن دسته والدینی هستند که همه تلاششان این بوده که یک محیط آرام و امکانات خوب برای من فراهم باشد و انواع مشاوره‌ها و کلاس‌هایی که مورد نیاز بود را فراهم کردند؛ همچنین اگر تنش و چالشی در خانواده بوده تلاش کردند تا آن را به محیط عمومی خانواده تسری ندهند و به این ترتیب آرامش در منزل برقرار باشد.

وبدا: آیا در طول مسیر تحصیل چالش‌هایی هم داشته‌اید؟

در زمان‌هایی که فرد برای یک آزمون مهم آماده میشود، همیشه این حس را دارد که مسیر بسیار ناهموار است و من چطور می‌توانم آن را طی کنم؟ اما آنچه که شخصاً به من در این مواقع کمک کرده است، برنامه‌ریزی های کوتاه مدت یا بلند مدت بوده است و اینکه خود را متعهد به انجام آن می‌دانستم. خوشبختانه گروه کودکان ما بسیار گروه خوب و پشتیبانی هستند و برای رزیدنت‌های سال آخر که آزمون بورد دارند، همیشه آزمون‌هایی در کوتاه مدت برنامه‌ریزی می‌کنند تا بودجه‌بندی درسی آنها مشخص بشود. لذا اگر چه آزمون بورد یکی از سخت‌ترین و پرچالش‌ترین آزمون‌ها است، اما اگر دانشجویان برنامه‌ریزی داشته باشند و به آن متعهد بمانند این به نظر می‌رسد که کمک کننده‌ترین امر باشد.

وبدا: چنانچه نکته ای ناگفته مانده است بفرمایید؟

تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادید، همانطور که عرض کردم دغدغه اصلی من بحث سلامت دهان و دندان کودکان است که به هر حال آینده جامعه ما به دست آنها خواهد بود و از سویی لازم است که بحث آموزش دانشجویان بیشتر مورد توجه باشد. بنده اگر مسئولی بودم که برنامه‌ریزی‌های کلان را بر عهده داشتم به این دو گروه توجه ویژه می‌کردم و از مسئولانی هم که در دولت جدید آغاز به کار می کنند، توقع این است که این دو گروه را مورد توجه ویژه قرار دهند.

اطلاعات تماس سامانه خبری وب دا

Image
آدرس: مشهد، خیابان دانشگاه، ساختمان قرشی
کد پستی :۹۱۷۷۸۹۹۱۹۱
نمابر: ۳۸۴۳۶۸۲۷ ۰۵۱
رایانامه :webda@mums.ac.ir
سامانه پیام کوتاه: ۳۰۰۰۲۱۹۱
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image